
Przęśl chińska
Ephedra sinica Stapf
Nazwy ludowe: efedra, ma huang, przęśl
Tradycyjne zastosowanie
Ma huang to jedno z najstarszych ziół chińskiej medycyny: kanon „Shennong Bencao Jing” zaleca je na „wiatr i zimno”, kaszel i duszność. W 1885 roku wyodrębniono z niego efedrynę, która przez dziesięciolecia była lekiem na astmę. W recepturach dawnych ksiąg pokazujemy efedrę wyłącznie jako opis historyczny. Działanie, ryzyko i prawo opisujemy w dziale Rośliny mocy.
Jak wygląda
Niski krzew 30–50 cm o cienkich, zielonych, członowanych pędach bez widocznych liści: w węzłach są tylko drobne, błoniaste łuski. Roślina dwupienna. Na żeńskich okazach dojrzewają mięsiste, czerwone „jagody” wielkości grochu.
Zbiór
Zbiera się: zielone pędy.
Postać: opis historyczny (bez receptury).
Sobowtóry
- skrzyp polny i zimowy – podobne członowane pędy, ale skrzypy mają okółki ząbków i rosną w wilgoci
- przęśl dwukłosowa (Ephedra distachya) – europejski gatunek z wybrzeży i stepów
Gdzie rośnie
Rośnie na suchych stepach i piaskach Mongolii oraz północnych Chin.
Legendy i dawne wierzenia
Jeden z najstarszych znanych pochówków z roślinami leczniczymi, grób neandertalczyka w jaskini Szanidar w Iraku, zawierał pyłek przęśli. Badacze do dziś spierają się, czy położyli go tam ludzie, czy naniosły gryzonie.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
