Wejdź do lasu
Biedrzeniec mniejszy (korzeń) (Pimpinella saxifraga L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Biedrzeniec mniejszy

Pimpinella saxifraga L.

Zioło
Zbiórmarzec, kwiecień, październik, listopadSurowieckorzeń z kłączemLudowobiedrzeniec

Nazwy ludowe: biedrzeniec

Tradycyjne zastosowanie

Brak monografii EMA dla biedrzeńca (EMA ocenia tylko pokrewny anyż). W lecznictwie ludowym korzeń stosowano jako środek wykrztuśny i rozkurczowy przy chorobach górnych dróg oddechowych, a także przy wzdęciach, niestrawności i biegunce. Odwarem płukano gardło przy zapaleniach. Korzeń zawiera olejek eteryczny, garbniki i furanokumaryny. Badań klinicznych brak.

Jak wygląda

Bylina suchych miejsc wysokości 15–50 cm z wrzecionowatym korzeniem, na szyi z resztkami zeschłych liści. Łodyga obła, w górze prawie bezlistna. Liście odziomkowe pojedynczo pierzaste z 3–6 par jajowatych lub okrągławych, ząbkowanych listków; liście łodygowe z wąskimi odcinkami. Od czerwca do września drobne białe kwiaty w baldachach złożonych bez pokryw.

Zbiór

Zbiera się: korzeń z kłączem.

Kiedy: marzec, kwiecień, październik, listopad.

Postać: odwar, płukanka.

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Rośnie na suchych łąkach, murawach i miedzach. Ma białe baldachy i liście podobne do liści krwiściągu.

Legendy i dawne wierzenia

W czasie dżumy w Niemczech opowiadano, że z drzewa zaśpiewał ptak: jedzcie biedrzeniec, a nie umrzecie. Odtąd korzeń biedrzeńca noszono przy sobie jako ochronę przed zarazą.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła