
Porzeczka agrest
Ribes uva-crispa L.
Nazwy ludowe: agrest
Tradycyjne zastosowanie
Owoc jadalny na surowo i w przetworach; 100 g zawiera około 26 mg witaminy C i 3 g błonnika. W medycynie ludowej owoce uchodziły za lekko przeczyszczające, duszone niedojrzałe owoce jedzono wiosną „na oczyszczenie”, a napar z liści, bogatych w garbniki, stosowano przy biegunce i na rany. Monografii EMA nie ma, badań klinicznych brak.
Jak wygląda
Krzew 0,5–1,5 m z cierniami pod nasadą liści (pojedynczymi lub trójdzielnymi). Liście 3–5-klapowe, karbowane. Drobne, zwisłe kwiaty z odgiętymi działkami, po 1–3. Owoce to duże jagody, zielone, żółte lub czerwonawe, często z prześwitującymi żyłkami i gruczołowatymi włoskami.
Zbiór
Zbiera się: owoc, liść.
Kiedy: czerwiec – lipiec.
Postać: owoce świeże, kompot, dżem, konfitura (kuchnia), napar z liści.
Sobowtóry
- porzeczki – brak kolców; niegroźne
- berberys – kolczasty, ale owoce podłużne, czerwone, w gronach; niegroźny
Gdzie rośnie
Uprawia się go w ogrodach. Dziko rośnie w zaroślach, lasach i na zboczach.
Legendy i dawne wierzenia
W Anglii mówiło się dzieciom, że przyniesiono je spod krzaka agrestu, tak jak w Polsce mówi się o bocianie.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
