Wejdź do lasu
Wiry Schaubergera
Leśni wizjonerzy

Wiry Schaubergera

Leśniczy, który podpatrywał pstrągi

◐ Badane

Film i podcast

Leśnik, który słucha wody. Wszystko zaczęło się od pstrągaFilm na naszym kanale YouTube

Subskrybuj GrzyboMaps na YouTube

Pstrąg stoi w rwącym potoku, nie ruszając płetwami. Leśniczy z Austrii uznał, że woda w wirze kryje siłę, której nie znamy.

Kto: Viktor Schauberger · Kiedy: 1885–1958 · Gdzie: Austria

Zobacz ilustrowaną historięzdjęcia, animacje i doświadczenia do zrobienia samemuPosłuchaj podcastuWiktor Schauberger: czarodziej wody · około pół godziny

Opowieść

Viktor Schauberger urodził się w 1885 roku w Holzschlag, w Górnej Austrii, w rodzinie, w której od pokoleń dbało się o las. Od dziecka więcej czasu spędzał nad potokami niż w domu. Patrzył, gdzie woda jest zimna, a gdzie ciepła, i jak zawija się za kamieniami.

Po pierwszej wojnie światowej dostał pracę w dzikich lasach księcia Schaumburg-Lippe w dolinie Steyrling. Godzinami obserwował pstrągi. Ryba stała nieruchomo w rwącym nurcie, a nocą, kiedy woda była najzimniejsza, potok niósł więcej i dalej.

Z tych obserwacji zbudował drewniane rynny do spławiania pni. Nie były proste, tylko wiły się jak górski potok, a woda płynęła nimi chłodna i kręciła się na łukach. Działały tak dobrze, że państwo austriackie zatrudniło go jako doradcę.

Potem było coraz dziwniej. Pisał o implozji, żywej wodzie i silnikach na wir. Spotkał się z Hitlerem, w czasie wojny budował maszynę Repulsine, wokół której narosły legendy o latającym dysku. W 1958 roku poleciał do Teksasu, a pięć dni po powrocie do Austrii zmarł.

Film: jego życie w 45 sekund

  1. Holzschlag, 1885: Chłopiec z rodu leśników od dziecka przesiaduje nad potokami.
  2. Pstrąg stoi w nurcie: Ryba nie płynie, a mimo to nie porywa jej woda. Skąd bierze siłę?
  3. Wir, który wciąga: Jego teoria implozji. Nikt jej nigdy nie potwierdził.
  4. Rynny, 1922: Kręte rynny niosą pnie w dół doliny Steyrling. To naprawdę działało.
  5. Nocą woda niesie więcej: Spławiał drewno nocą, gdy woda była najzimniejsza.
  6. Berlin, 1934: Rozmowa z Hitlerem o lasach i wodzie.
  7. Repulsine: Maszyna z wirującymi blachami. Że latała, to tylko legenda.
  8. Teksas, 1958: Lot do Ameryki po pieniądze na badania. Wrócił złamany.
  9. Co po nim zostało: Uczył: najpierw zrozum naturę, dopiero potem ją naśladuj.

Cały film na kanale GrzyboMaps na YouTube

Jego życie

Zrób to, co Schauberger

Sześć bezpiecznych doświadczeń z wodą, przy każdym: co potwierdzone, a co jest tylko jego teorią.

Wir Schaubergera na stole pomiarowym

Trzy stanowiska z rysunkami i wymiarami: mała elektrownia wirowa, rura spiralna i jajowate naczynie kontra zwykły walec. Do każdego wzory, przewidywane wartości i arkusz pomiarów. Przygotowała ją sztuczna inteligencja, więc traktuj ją jak punkt wyjścia. Może to Ty wpadniesz, jak zrobić to naprawdę.

Jak to działa

  1. Rynny jak potok: Kręte rynny o przekroju podobnym do jajka, z wodą prowadzoną po łukach. Na zakrętach woda sama się kręciła i trzymała pnie na środku nurtu. Rynny naprawdę działały, opisywali je inżynierowie leśni.
  2. Zimna woda nocą: Spławiał drewno nocą i chłodził wodę w rynnach. Zimna woda jest odrobinę gęstsza, ale to ułamek procenta. Ile dawała temperatura, a ile kształt rynny, nikt porządnie nie zmierzył.
  3. Pstrąg w wirze: Pstrąg wykorzystuje wiry za kamieniami i opływa je prawie bez wysiłku. Biolodzy z Harvardu potwierdzili to w 2003 roku w badaniach nad rybami w wirach.
  4. Implozja: Według Schaubergera wir wciągający wodę do środka miał wytwarzać energię. Silniki na implozję i darmowa energia z wiru nigdy nie zadziałały i są sprzeczne z zasadą zachowania energii.

Śledztwo: fakty i teorie

Udokumentowane

Teorie

Czego nie wiemy: Nie wiemy dokładnie, ile w sukcesie rynien dawał ich kręty kształt, a ile zimna woda i dobra budowa, bo nikt tego nie zmierzył. Nie wiemy też, co dokładnie było w modelach, które zostały w Ameryce.

Sprawdź sam

  1. Rynna prosta i kręta: Z dwóch kawałków rynny dachowej albo przeciętych butelek zrób dwie zjeżdżalnie: prostą i z łukami. Puść wodę z węża i kawałek kory. Zmierz stoperem czas i policz, ile razy kora utknie przy ściance.
  2. Zimna woda opada: Do szklanki ciepłej wody włóż kostkę lodu zabarwioną sokiem. Zimna, barwna woda spływa na dno smugą. Tak potok układa się warstwami, o czym pisał Schauberger.
  3. Wir w butelkach: Połącz szyjkami dwie plastikowe butelki taśmą, jedną z wodą. Odwróć i zakręć wodą w kółko. Z wirem woda przelewa się kilka razy szybciej niż bez niego.
  4. Herbaciany paradoks: Zamieszaj herbatę z liśćmi i patrz. Listki zbierają się na środku dna, a nie przy ściankach. Ten sam ruch wody Albert Einstein opisał w 1926 roku, tłumacząc, skąd rzeki biorą zakola.
  5. Rzeka na tacy: Na tacy z wilgotnym piaskiem wyżłob proste koryto, a obok kręte. Polej oba konewką. Zobacz, gdzie woda podmywa brzeg i gdzie odkłada piasek.
  6. Pstrąg za kamieniem: Nad płytkim potokiem, z dorosłym, połóż na wodzie listek tuż za kamieniem. Zobaczysz, jak kręci się w wirze. Tam właśnie odpoczywa pstrąg.

Co wiadomo na pewno

Potwierdzone: rynny spławne Schaubergera działały, a największa z nich, w Neuberg an der Mürz, pracowała jeszcze po wojnie. Pstrągi naprawdę oszczędzają siły w wirach za kamieniami, co zmierzyli biolodzy w 2003 roku. Niepotwierdzone: implozja, darmowa energia z wiru, „żywa woda” i latający dysk. Nikt nigdy nie pokazał działającego silnika na wir, a fizyka mówi, że wir oddaje tylko tyle energii, ile niesie płynąca woda.

Źródła