
Wiry Schaubergera
Leśniczy, który podpatrywał pstrągi
◐ Badane
Film i podcast
Pstrąg stoi w rwącym potoku, nie ruszając płetwami. Leśniczy z Austrii uznał, że woda w wirze kryje siłę, której nie znamy.
Kto: Viktor Schauberger · Kiedy: 1885–1958 · Gdzie: Austria
Opowieść
Viktor Schauberger urodził się w 1885 roku w Holzschlag, w Górnej Austrii, w rodzinie, w której od pokoleń dbało się o las. Od dziecka więcej czasu spędzał nad potokami niż w domu. Patrzył, gdzie woda jest zimna, a gdzie ciepła, i jak zawija się za kamieniami.
Po pierwszej wojnie światowej dostał pracę w dzikich lasach księcia Schaumburg-Lippe w dolinie Steyrling. Godzinami obserwował pstrągi. Ryba stała nieruchomo w rwącym nurcie, a nocą, kiedy woda była najzimniejsza, potok niósł więcej i dalej.
Z tych obserwacji zbudował drewniane rynny do spławiania pni. Nie były proste, tylko wiły się jak górski potok, a woda płynęła nimi chłodna i kręciła się na łukach. Działały tak dobrze, że państwo austriackie zatrudniło go jako doradcę.
Potem było coraz dziwniej. Pisał o implozji, żywej wodzie i silnikach na wir. Spotkał się z Hitlerem, w czasie wojny budował maszynę Repulsine, wokół której narosły legendy o latającym dysku. W 1958 roku poleciał do Teksasu, a pięć dni po powrocie do Austrii zmarł.
Film: jego życie w 45 sekund
- Holzschlag, 1885: Chłopiec z rodu leśników od dziecka przesiaduje nad potokami.
- Pstrąg stoi w nurcie: Ryba nie płynie, a mimo to nie porywa jej woda. Skąd bierze siłę?
- Wir, który wciąga: Jego teoria implozji. Nikt jej nigdy nie potwierdził.
- Rynny, 1922: Kręte rynny niosą pnie w dół doliny Steyrling. To naprawdę działało.
- Nocą woda niesie więcej: Spławiał drewno nocą, gdy woda była najzimniejsza.
- Berlin, 1934: Rozmowa z Hitlerem o lasach i wodzie.
- Repulsine: Maszyna z wirującymi blachami. Że latała, to tylko legenda.
- Teksas, 1958: Lot do Ameryki po pieniądze na badania. Wrócił złamany.
- Co po nim zostało: Uczył: najpierw zrozum naturę, dopiero potem ją naśladuj.
Jego życie
- 1885, Holzschlag: Urodził się 30 czerwca w Górnej Austrii, niedaleko czeskiej granicy, w rodzinie leśników.
- 1904, Leśnik: Zdał egzamin leśnika. Wolał patrzeć na las niż czytać o nim w podręcznikach.
- 1914–1918, Wojna: Walczył w pierwszej wojnie światowej, a potem wrócił w góry.
- od 1920, Dolina Steyrling: Pracował w lasach księcia Schaumburg-Lippe. Tu obserwował pstrągi i w 1922 roku zbudował pierwsze rynny.
- 1926–1930, Doradca państwa: Austria zatrudniła go przy rynnach spławnych, największa powstała w Neuberg an der Mürz.
- 1933–1934, Książka i Berlin: Wydał „Naszą bezsensowną pracę”, a rok później spotkał się z Hitlerem.
- 1939–1945, Wojna i Repulsine: Pracował nad maszynami na wir. Pod koniec wojny przy jego projektach pracowali więźniowie Mauthausen.
- 1958, Teksas i Linz: Poleciał z synem do Teksasu. Pięć dni po powrocie, 25 września, zmarł w Linzu.
Zrób to, co Schauberger
Sześć bezpiecznych doświadczeń z wodą, przy każdym: co potwierdzone, a co jest tylko jego teorią.
Wir Schaubergera na stole pomiarowym
Trzy stanowiska z rysunkami i wymiarami: mała elektrownia wirowa, rura spiralna i jajowate naczynie kontra zwykły walec. Do każdego wzory, przewidywane wartości i arkusz pomiarów. Przygotowała ją sztuczna inteligencja, więc traktuj ją jak punkt wyjścia. Może to Ty wpadniesz, jak zrobić to naprawdę.
Jak to działa
- Rynny jak potok: Kręte rynny o przekroju podobnym do jajka, z wodą prowadzoną po łukach. Na zakrętach woda sama się kręciła i trzymała pnie na środku nurtu. Rynny naprawdę działały, opisywali je inżynierowie leśni.
- Zimna woda nocą: Spławiał drewno nocą i chłodził wodę w rynnach. Zimna woda jest odrobinę gęstsza, ale to ułamek procenta. Ile dawała temperatura, a ile kształt rynny, nikt porządnie nie zmierzył.
- Pstrąg w wirze: Pstrąg wykorzystuje wiry za kamieniami i opływa je prawie bez wysiłku. Biolodzy z Harvardu potwierdzili to w 2003 roku w badaniach nad rybami w wirach.
- Implozja: Według Schaubergera wir wciągający wodę do środka miał wytwarzać energię. Silniki na implozję i darmowa energia z wiru nigdy nie zadziałały i są sprzeczne z zasadą zachowania energii.
Śledztwo: fakty i teorie
Udokumentowane
- Rynny w Steyrling: W latach dwudziestych zbudował w dolinie Steyrling rynny, którymi spławiano drewno z gór. Według fundacji jego imienia koszt spławiania spadł wielokrotnie.
- Rynna w Neuberg: W drugiej połowie lat dwudziestych powstała duża rynna w Neuberg an der Mürz w Styrii. Działała jeszcze w latach pięćdziesiątych, a około 1930 roku nakręcono o niej film.
- Książka i Berlin: W 1933 roku wydał książkę „Unsere sinnlose Arbeit” (Nasza bezsensowna praca). W 1934 roku spotkał się z Hitlerem i rozmawiał z nim o lasach i wodzie.
- Więźniowie Mauthausen: Pod koniec wojny, około 1944 roku, przy jego projektach musieli pracować więźniowie obozu koncentracyjnego Mauthausen, głównie inżynierowie i technicy.
- Teksas, 1958: Pojechał z synem Walterem do Teksasu na zaproszenie Amerykanów, którzy obiecali pieniądze na badania. Wrócił i zmarł w Linzu 25 września 1958 roku, pięć dni po powrocie.
Teorie
- Teoria: Repulsine latała. Argumenty zwolenników: Po wojnie opowiadano, że płaski aparat z wirującymi blachami wzniósł się w powietrze i uderzył w sufit hali. Takie relacje przypisuje się samemu Schaubergerowi i jego otoczeniu. Co mówią dokumenty: Nie ma żadnego zdjęcia, dokumentu ani wiarygodnego świadka lotu. Maszyna istniała, ale nic nie wskazuje, że kiedykolwiek latała.
- Teoria: energia z implozji. Argumenty zwolenników: Schauberger twierdził, że wir wciągający wodę do środka wytwarza siłę, której nie znamy, i że na tej zasadzie można zbudować silnik bez paliwa. Co mówią dokumenty: Od ponad 60 lat nikt nie pokazał działającego silnika na implozję. Wir w wodzie dobrze opisuje zwykła mechanika płynów, a wirowe mini elektrownie dają tyle prądu, ile spada wody, ani trochę więcej.
- Teoria: wynalazki przejęli Amerykanie. Argumenty zwolenników: W 1945 roku Amerykanie zabrali jego modele i notatki, a w 1958 roku w Teksasie podpisał umowę po angielsku, języka, którego nie znał. Rodzina twierdzi, że zrzekł się w niej praw do swoich badań. Co mówią dokumenty: Zabranie notatek w 1945 roku i umowa z 1958 roku to fakty. Nie ma natomiast śladu, żeby ktokolwiek zbudował z jego papierów działającą maszynę.
Czego nie wiemy: Nie wiemy dokładnie, ile w sukcesie rynien dawał ich kręty kształt, a ile zimna woda i dobra budowa, bo nikt tego nie zmierzył. Nie wiemy też, co dokładnie było w modelach, które zostały w Ameryce.
Sprawdź sam
- Rynna prosta i kręta: Z dwóch kawałków rynny dachowej albo przeciętych butelek zrób dwie zjeżdżalnie: prostą i z łukami. Puść wodę z węża i kawałek kory. Zmierz stoperem czas i policz, ile razy kora utknie przy ściance.
- Zimna woda opada: Do szklanki ciepłej wody włóż kostkę lodu zabarwioną sokiem. Zimna, barwna woda spływa na dno smugą. Tak potok układa się warstwami, o czym pisał Schauberger.
- Wir w butelkach: Połącz szyjkami dwie plastikowe butelki taśmą, jedną z wodą. Odwróć i zakręć wodą w kółko. Z wirem woda przelewa się kilka razy szybciej niż bez niego.
- Herbaciany paradoks: Zamieszaj herbatę z liśćmi i patrz. Listki zbierają się na środku dna, a nie przy ściankach. Ten sam ruch wody Albert Einstein opisał w 1926 roku, tłumacząc, skąd rzeki biorą zakola.
- Rzeka na tacy: Na tacy z wilgotnym piaskiem wyżłob proste koryto, a obok kręte. Polej oba konewką. Zobacz, gdzie woda podmywa brzeg i gdzie odkłada piasek.
- Pstrąg za kamieniem: Nad płytkim potokiem, z dorosłym, połóż na wodzie listek tuż za kamieniem. Zobaczysz, jak kręci się w wirze. Tam właśnie odpoczywa pstrąg.
Co wiadomo na pewno
Potwierdzone: rynny spławne Schaubergera działały, a największa z nich, w Neuberg an der Mürz, pracowała jeszcze po wojnie. Pstrągi naprawdę oszczędzają siły w wirach za kamieniami, co zmierzyli biolodzy w 2003 roku. Niepotwierdzone: implozja, darmowa energia z wiru, „żywa woda” i latający dysk. Nikt nigdy nie pokazał działającego silnika na wir, a fizyka mówi, że wir oddaje tylko tyle energii, ile niesie płynąca woda.
