
Swaróg
Swarog
Bóg znany na Rusi tylko z jednej glosy w przekładzie kroniki bizantyjskiej. Tłumacz utożsamił go z Hefajstosem, bogiem ognia i kowali, i nazwał ojcem Słońca. Nie było go wśród posągów Włodzimierza. Popularne dziś opisy Swaroga jako najwyższego boga wszystkich Słowian nie mają oparcia w źródłach.
Jak pewna jest ta wiedza
Potwierdzone w źródłach
Skąd o tym wiemy
Glosa w staroruskim przekładzie Kroniki Jana Malalasa, zachowana w Latopisie hipackim pod 1114 r.: Swarog porównany do greckiego Hefajstosa i nazwany ojcem Słońca-Dadźboga.
Co wierzono
Ze względu na porównanie z Hefajstosem łączy się go z ogniem i niebem. Staroruskie pouczenie „Słowo pewnego Christolubca” potępia modlitwy do ognia nazywanego „swarożycem”.
Gdzie
Słowianie wschodni (imię); Słowianie połabscy (Swarożyc)
Ciekawostka
Imię Swarożyc, czyli „syn Swaroga”, pojawia się też u Słowian połabskich jako główny bóg Radogoszczy, ponad tysiąc kilometrów od Kijowa. To jeden z nielicznych bogów poświadczonych i na wschodzie, i na zachodzie Słowiańszczyzny.
Ślady do dziś
Swaróg wrócił w XX wieku za sprawą rodzimowierców i artystów. Na festiwalach słowiańskich stoją dziś drewniane posągi z jego imieniem, a słowo swarga i znak swarzyca zdobią koszulki i tatuaże. Warto wiedzieć, że ten znak to nowoczesny wymysł, nie zabytek. Prawdziwy ślad Swaroga to jedna linijka w kronice i ogień w piecu, który na wsi szanowano.
Więcej: bogowie
Obraz to artystyczna wizja oparta na archeologii i opisach, nie wierna kopia.