
Olsza czarna
Alnus glutinosa
Drzewo mokradeł, brzegów rzek i bagiennych olsów, dobrze znosi zalewanie korzeni. W brodawkach na korzeniach żyją bakterie, które wiążą azot z powietrza i użyźniają glebę. Świeżo ścięte drewno szybko czerwienieje.
Jak rozpoznać
- Kora ciemnoszara do czarnej, u starych drzew spękana na płytki.
- Liście okrągławe, na szczycie wcięte lub ścięte, młode lepkie.
- Małe, zdrewniałe szyszeczki, które zostają na gałązkach przez zimę.
- Rośnie często na kępach w wodzie, nierzadko kilka pni z jednej karpy.
Gdzie żyje
W całej Polsce, w olsach, łęgach, nad rzekami, jeziorami i rowami.
Owoce i nasiona
Szyszeczki i orzeszki nie są jadalne. Nasiona zjadają czyże i inne ptaki.
Jakie grzyby rosną pod nim
- krowiak podwinięty
- drobnołuszczak zielonawoszary (na drewnie, trujący)
- hubiak pospolity (na pniach)
Dawniej
Drewno odporne na gnicie pod wodą, używane na pale i studnie. Do dziś wędzi się na nim ryby i wędliny.
Ciekawostka
Brodawki korzeniowe olszy tworzy promieniowiec Frankia. Dzięki tej współpracy olsza może rosnąć na glebach ubogich w azot.
Z dawnych wierzeń
Ścięta olsza zmienia kolor drewna z białego na pomarańczowoczerwony, jakby krwawiła. Dlatego w wielu krajach Europy uważano ją za drzewo magiczne i trochę złowrogie. W balladzie Goethego „Król olch” zjawa porywa dziecko w mglistym lesie olchowym. Na wsi mówiono, że w olszynie straszy, bo to miejsce mokre, mgliste i pełne błędnych ogników.