
Skąd się wziął zwyczaj malowania pisanek?
Zdobienie jaj jest dużo starsze niż chrześcijaństwo. Jajko od tysięcy lat było symbolem życia, które się odradza. Najstarsze polskie pisanki, z końca X wieku, znaleziono w Opolu, i są to jajka wykonane z gliny i wapienia.
Opolskie pisanki odkryto na Ostrówku, gdzie stał piastowski gród. Są wśród nich jajka wielkości kurzych, zdobione kolorowymi wzorami. Można je oglądać w Muzeum Śląska Opolskiego.
Prawdziwe jajka barwiono dawniej naturalnie: łupinami cebuli na brązowo, korą dębu na czarno, burakiem na czerwono, młodym żytem na zielono. Wzory pisano roztopionym woskiem, stąd nazwa pisanka.
Kraszanka jest jednobarwna, pisanka ma wzory z wosku, a drapanka wzory wydrapane ostrym narzędziem na barwnej skorupce.
Z dawnych wierzeń
Pisanki miały moc ochronną. Skorupki święconych jajek zakopywano na polu i w ogrodzie, żeby zapewnić urodzaj, a pisankę wkładano do wody, w której myło się dziecko, żeby było zdrowe i rumiane. Na wsi wierzono też, że jajko zniesione w Wielki Piątek chroni dom przed pożarem. Huculi mówili, że dopóki ludzie malują pisanki, świat jest bezpieczny przed złym potworem.