
Co to jest huba i czy szkodzi drzewu?
Huba to potoczna nazwa grzybów, które rosną na drzewach jak półki. Większość z nich rozkłada drewno. Na martwych pniach to sprzątacze lasu, a na żywym drzewie oznaka, że jest ono już osłabione lub chore w środku.
Grzyb wnika do drewna przez rany i złamane gałęzie, a jego grzybnia latami powoli rozkłada pień. Owocnik na zewnątrz pojawia się często dopiero wtedy, gdy rozkład jest zaawansowany.
Hubiak pospolity, zwany dawniej hubą, służył ludziom do rozpalania ognia. Wysuszony i wyklepany miąższ łatwo łapie iskrę z krzesiwa. Hubkę miał przy sobie nawet Ötzi, człowiek lodu sprzed ponad pięciu tysięcy lat.
Martwe drzewa z hubami są w lesie bardzo potrzebne. Żyją w nich setki gatunków owadów, a dziuple w rozłożonym drewnie zajmują dzięcioły i sowy.
Z dawnych wierzeń
Hubki służyły nie tylko do ognia. Z wyklepanego hubiaka robiono czapki, torebki i podkładki, a lekarze w średniowieczu przykładali go na rany, żeby zatamować krew. Na Węgrzech i w Rumunii takie rękodzieło z hub robi się do dziś. Pniarek brzozowy, drugi grzyb, którego kawałki miał przy sobie Ötzi, uchodził w medycynie ludowej za lek na pasożyty i stany zapalne, choć mocnych dowodów na to brak.