
Mleczajowiec chrząstka
Lactifluus vellereus
Nazwy ludowe: mleczaj chrząstka, chrząszcz, biel, świnka, gruzd
Jak rozpoznać
- Kapelusz 10–25 cm, twardy, grubomięsisty, matowy i zamszowy, biały do jasnoochrowego, z wiekiem lejkowaty.
- Blaszki białe, potem ochrowożółte, dość rzadkie i grube, zbiegające.
- Trzon około 6 cm wysokości i do 2 cm grubości, krótki, gruby, pełny, barwy kapelusza.
- Mleczko białe, samo łagodne lub lekko gorzkie, ale razem z miąższem ostre.
Gdzie i kiedy rośnie
Lasy liściaste i mieszane, najczęściej z dębami i bukami, zwykle w grupach. Od sierpnia do połowy listopada; w Polsce pospolity.
stylutmarkwimajczelipsiewrzpaźlisgru
Najczęściej pod: dąb, buk; rzadziej brzoza, świerk.
Uwaga na sobowtóra
Mleczajowiec biel. Biel ma gładki, nie zamszowy kapelusz i bardzo gęste, cienkie blaszki.
Dobrze wiedzieć
Niejadalny z powodu ostrego smaku, łykowaty. Nie jest uważany za trujący; tu i ówdzie jadany po kilkukrotnym przegotowaniu i odlaniu wody.
Najczęstsze pytania
Czy mleczajowiec chrząstka jest jadalny?
Nie, mleczajowiec chrząstka jest niejadalny. Niejadalny z powodu ostrego smaku, łykowaty. Nie jest uważany za trujący; tu i ówdzie jadany po kilkukrotnym przegotowaniu i odlaniu wody.
Kiedy rośnie mleczajowiec chrząstka?
Sierpień – listopad. Lasy liściaste i mieszane, najczęściej z dębami i bukami, zwykle w grupach. Od sierpnia do połowy listopada; w Polsce pospolity.
Mleczajowiec chrząstka: z czym łatwo go pomylić?
Najczęściej z gatunkiem Mleczajowiec biel. Biel ma gładki, nie zamszowy kapelusz i bardzo gęste, cienkie blaszki.