
Kolczakówka piekąca
Hydnellum peckii
Gatunek pod ochroną ścisłą
Jak rozpoznać
- Kapelusz pilśniowaty, młody biały z krwistoczerwonymi kroplami wydzieliny, z wiekiem rdzawobrązowy do brązowoczarnego.
- Kolce do 5 mm, białe, z wiekiem purpurowobrązowe, gęste, zbiegające po trzonie.
- Trzon rdzawobrązowy do czerwonobrązowego, pełny, pilśniowaty.
- Miąższ korkowaty, różowy do rdzawobrązowego, strefowany; smak palący.
Z bliska
kolceSpód kapelusza
Pod spodem gęste kolce do 5 mm, białe, z wiekiem purpurowobrązowe, zbiegające na trzon.
krótki, rdzawyTrzon
Krótki, rdzawobrązowy, pilśniowaty trzon.
w igliwiuNasada trzonu
Wyrasta z ziemi i mchu w igliwiu, czasem obrasta szyszki i patyki.
strefowanyPrzekrój
Miąższ korkowaty, różowy do rdzawobrązowego, z koncentrycznymi strefami.
Zbliżenia to ilustracje AI. Każdą wątpliwość rozstrzyga grzyboznawca lub zielarz, nie zdjęcie.
Gdzie i kiedy rośnie
Górskie lasy iglaste, w mykoryzie z sosną i świerkiem, na ziemi, czasem na opadłych szyszkach. Od lata do jesieni. W Polsce do 2020 roku 16 stanowisk; status E – wymierający.
stylutmarkwimajczelipsiewrzpaźlisgru
Najczęściej pod: sosna, świerk (górskie bory).
Uwaga na sobowtóra
Kolczakówka kasztanowata. Kolczakówka kasztanowata ma miąższ o łagodnym smaku; obie są chronione.
Dobrze wiedzieć
Czerwone krople zawierają atromentynę, barwnik o działaniu przeciwzakrzepowym. Grzyb nie jest znany jako trujący, ale jest niejadalny z powodu palącego smaku.
Najczęstsze pytania
Czy kolczakówka piekąca jest jadalna?
Nie, kolczakówka piekąca jest niejadalna. Czerwone krople zawierają atromentynę, barwnik o działaniu przeciwzakrzepowym. Grzyb nie jest znany jako trujący, ale jest niejadalny z powodu palącego smaku.
Kiedy rośnie kolczakówka piekąca?
Lipiec – październik. Górskie lasy iglaste, w mykoryzie z sosną i świerkiem, na ziemi, czasem na opadłych szyszkach. Od lata do jesieni. W Polsce do 2020 roku 16 stanowisk; status E – wymierający.
Kolczakówka piekąca: z czym łatwo ją pomylić?
Najczęściej z gatunkiem Kolczakówka kasztanowata. Kolczakówka kasztanowata ma miąższ o łagodnym smaku; obie są chronione.