Wzory geometryczne
W latach 20. XX wieku psycholog Heinrich Klüver badał meskalinę i opisał cztery wzory, które ludzie widzą najczęściej: kraty i plastry miodu, pajęczyny, tunele oraz spirale. Te same kształty pojawiają się w aurze migrenowej, w gorączce i tuż przed zaśnięciem. Według popularnej hipotezy (modele matematyczne kory wzrokowej) odbijają one budowę kory wzrokowej mózgu.
Tunel i światło
Wiele osób opisuje lot przez tunel albo wir w stronę jasnego światła. Podobne obrazy relacjonują ludzie po śmierci klinicznej, dlatego badacze porównują te przeżycia.
Istoty
Po DMT ludzie często opisują spotkania z „istotami”: przewodnikami, kosmitami, bóstwami. Ochotnicy psychiatry Ricka Strassmana w latach 90. relacjonowali je bardzo często. Terence McKenna nazwał je „maszynowymi elfami”. Nauka traktuje je jako wytwór mózgu, nie dowód na inne światy.
Rozpuszczenie „ja”
Granica między sobą a światem może zniknąć. Badania obrazowania mózgu wiążą to ze słabszą pracą sieci mózgowej, która na co dzień tworzy poczucie „ja”. Dla jednych to przeżycie mistyczne, dla innych paniczny lęk przed śmiercią.
Jedność ze wszystkim
Uczucie, że wszystko jest połączone: ludzie, drzewa, gwiazdy. W badaniu Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa z 2006 r. większość ochotników zaliczyła przeżycie po psylocybinie do najważniejszych w życiu. Badanie odbywało się w kontrolowanych warunkach, z opieką przez cały czas.
Kolorowe dźwięki
Zmysły mieszają się w synestezji: muzyka „ma kolory”, dźwięki układają się w kształty, a dotyk w obrazy.
Powrót wspomnień
Wracają dawne wspomnienia i uczucia, czasem bardzo bolesne. Dlatego w badaniach nad leczeniem depresji psylocybiną pacjent jest pod stałą opieką terapeuty.
Ciemna strona
Przerażenie, paranoja, poczucie umierania albo szaleństwa, czyli „zły trip”. U osób z predyspozycją do psychozy może się ona ujawnić. Po deliriantach ludzie widzą pająki, węże i zmarłych, nie wiedzą, że to halucynacje, i robią sobie krzywdę.