
Słonka
Scolopax rusticola
Leśny ptak siewkowy z długim dziobem, którym sonduje wilgotną glebę w poszukiwaniu dżdżownic. Od 2 stycznia 2026 r. nie jest już gatunkiem łownym i nie wolno na nią polować, choć nie dopisano jej do rozporządzenia o ochronie gatunkowej. Wiosną samce o zmroku latają nad lasem z charakterystycznym chrapaniem i piskiem.
Jak rozpoznać
- upierzenie jak opadłe liście
- bardzo długi, prosty dziób
- oczy osadzone wysoko i z tyłu głowy
- krępa sylwetka
Gdzie żyje
Cała Polska, wilgotne lasy liściaste i mieszane.
Kiedy go zobaczysz
Wiosną o zmierzchu, podczas lotów godowych (tzw. ciągu).
Ślady
Dziurki w błotnistej glebie po sondowaniu dziobem. Białe plamy odchodów.
Gdy go spotkasz
Nie płosz. Słonka wysiaduje jaja na ziemi i polega na kamuflażu.
Ciekawostka
Dzięki położeniu oczu słonka widzi niemal wokół siebie, także za sobą.
Z dawnych wierzeń
Słonka była ptakiem tajemniczym, bo pojawia się i znika nocą. Dawniej wierzono, że jesienią odlatuje na Księżyc. Wiosną samce latają o zmierzchu nad lasem i wydają chrapliwe chrząkanie, a myśliwi nazywają to ciągiem słonek. Pióro z jej skrzydła, tak zwane malarskie piórko, było cenione przez malarzy miniatur jako najcieńszy pędzelek.