
Kumak nizinny
Bombina bombina
Mała, płaska żabka, bardziej podobna do miniaturowej ropuchy niż do żaby. Z wierzchu szarobrązowa i niepozorna, od spodu ma jaskrawy, czerwono-pomarańczowy brzuch w czarne i szare plamy. Skóra wydziela pieniący się śluz z toksyną, trującą dla zwierząt i dla człowieka.
Jak rozpoznać
- do 6 cm długości, ciało bardzo spłaszczone
- grzbiet oliwkowy lub szary, z brodawkami
- brzuch w czerwone lub pomarańczowe plamy na ciemnym tle, z drobnymi białymi kropkami
- oczy małe, przesunięte do tyłu głowy
- wiosną słychać z wody ciche, smutne kum, kum
Gdzie żyje
Cały niż Polski, do ok. 400 m n.p.m. Płytkie, nasłonecznione stawy, starorzecza, rozlewiska, nawet kałuże i koleiny z wodą na skraju lasu.
Kiedy go zobaczysz
Od kwietnia do września, aktywny w dzień i w nocy. Gody od kwietnia, gdy woda ogrzeje się do ok. 10°C. Zimuje na lądzie, w norach ok. 50 cm pod ziemią.
Ślady
Głos godowy: miękkie, powtarzane kum, kum dochodzące z płytkiej wody. Skrzek w małych grudkach po 2–80 jaj, przyklejony do roślin wodnych.
Gdy go spotkasz
Nie łap i nie przenoś. Jeśli dotkniesz kumaka, umyj ręce i nie trzyj oczu, bo śluz piecze i podrażnia błony śluzowe. Psa trzymaj z dala, bo toksyna może mu zaszkodzić. Nie wpuszczaj ryb do małych zbiorników, w których żyją kumaki.
Ciekawostka
Wystraszony kumak wygina się w łuk albo przewraca na plecy i nieruchomieje, pokazując czerwony brzuch. To tak zwany refleks kumaka: ostrzeżenie dla drapieżnika, że zdobycz jest trująca.