
Żywokost lekarski
Symphytum officinale L.
Nazwy ludowe: kosztywał, żywokost, kostywał
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC) zewnętrznie, w postaci maści i półstałych preparatów, przy łagodnych skręceniach i stłuczeniach.
Jak wygląda
Bylina wilgotnych łąk do 1 m, cała szorstko owłosiona, liście duże, lancetowate, zbiegające na łodygę. Kwiaty rurkowate, fioletowe lub kremowe, w zwiniętych skrętkach. Korzeń z zewnątrz czarny, w środku biały i śluzowaty.
Zbiór
Zbiera się: korzeń.
Kiedy: marzec, kwiecień, październik, listopad.
Postać: maść, okład.
Sobowtóry
- Naparstnica purpurowa (przed kwitnieniem): rozeta podobnych szorstkich liści – śmiertelnie trująca
- Ogórecznik: niebieskie gwiazdkowate kwiaty, roślina jednoroczna
Gdzie rośnie
Rośnie na wilgotnych łąkach, nad rowami, rzekami i w zaroślach w całej Polsce. Ma szorstkie liście i zwisające kwiaty w kolorze fioletowym, różowym albo kremowym.
Legendy i dawne wierzenia
Żywokost to dosłownie żywa kość. W średniowieczu okładano nim złamania, wierząc, że zrośnie kości. Mnisi uprawiali go w klasztornych ogrodach jako jeden z najważniejszych środków na urazy.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

