Wejdź do lasu
Wilżyna ciernista (korzeń) (Ononis spinosa L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Wilżyna ciernista

Ononis spinosa L.

Zioło
Zbiórwrzesień – październikSurowieckorzeńLudowowilżyna

Nazwy ludowe: wilżyna, babie zęby

Tradycyjne zastosowanie

Tradycyjnie (EMA/HMPC) do zwiększenia ilości moczu w celu przepłukania dróg moczowych, pomocniczo przy łagodnych dolegliwościach układu moczowego. Smak gorzkawy, nieco jak lukrecja.

Jak wygląda

Niski półkrzew (30–60 cm) suchych pastwisk, z łodygami zakończonymi ostrymi cierniami. Liście drobne, trójlistkowe, gruczołowato owłosione. Kwiaty motylkowe, różowe; korzeń długi, twardy, brązowy.

Zbiór

Zbiera się: korzeń.

Kiedy: wrzesień – październik.

Postać: napar, odwar.

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Rośnie na suchych pastwiskach, murawach i miedzach. Ma kolce i różowe kwiaty motylkowe.

Legendy i dawne wierzenia

Łacińska nazwa Ononis może pochodzić od greckiego słowa osioł, bo osły chętnie ją jadły. Długie korzenie wilżyny zatrzymywały pługi, stąd angielska nazwa restharrow, czyli hamująca bronę.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła