
Wiesiołek dwuletni
Oenothera biennis L.
Nazwy ludowe: nocna świeca, wiesiołek
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC) olej z nasion wiesiołka przyjmowany doustnie łagodzi świąd przy krótko- i długotrwałej suchości skóry. EMA oceniła też badania w atopowym zapaleniu skóry: możliwa niewielka poprawa, ale dowody są słabej lub umiarkowanej jakości. Olej zawiera dużo kwasu gamma-linolenowego. Młode liście, pędy i korzenie są jadalne po ugotowaniu.
Jak wygląda
Roślina dwuletnia: w pierwszym roku rozeta liści przy ziemi, w drugim prosta, owłosiona łodyga wysokości 50–150 cm. Liście podłużnie lancetowate, często z czerwonym nerwem głównym. Kwiaty duże, jasnożółte, z 4 szerokimi płatkami długości 2–3 cm; otwierają się wieczorem i pachną, zapylają je ćmy. Owoce to wąskie, podłużne torebki.
Zbiór
Zbiera się: olej z nasion, młode liście i korzeń (kuchnia).
Kiedy: sierpień – październik.
Postać: olej (kapsułki, doustnie), kuchnia.
Sobowtóry
- Inne wiesiołki (w Polsce kilka gatunków i mieszańców) – bardzo trudne do odróżnienia; niegroźne
- Dziewanna – też żółte kwiaty na wysokiej łodydze, ale kwiaty 5-płatkowe, a liście grube, wełniste
Gdzie rośnie
Rośnie na przydrożach, nasypach i piaskach. Kwiaty otwierają się wieczorem.
Legendy i dawne wierzenia
Wiesiołek nazywa się kwiatem wieczoru, bo jego kwiaty otwierają się o zmierzchu, a ćmy zapylają je w nocy. Indianie jedli korzeń wiesiołka.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.