
Wierzbownica drobnokwiatowa
Epilobium parviflorum Schreb.
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC, ziele, razem z wierzbówką kiprzycą) u mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego do łagodzenia objawów ze strony dolnych dróg moczowych (trudność w rozpoczęciu oddawania moczu, częste parcie), po wykluczeniu poważnych chorób przez lekarza. Brak badań klinicznych.
Jak wygląda
Roślina 20–80 cm, w rowach i nad wodami. Łodyga okrągła, górą owłosiona. Liście wąskolancetowate do 7 cm, słabo ząbkowane, siedzące, dolne naprzeciwległe. Drobne kwiaty pojedynczo w kątach górnych liści: 4 jasnopurpurowe płatki 6–10 mm, sercowato wcięte, znamię czterodzielne, pod kwiatem długa, czterokanciasta nibyzalążnia. Torebki z nasionami z puchem.
Zbiór
Zbiera się: ziele.
Kiedy: czerwiec – sierpień.
Postać: napar.
Sobowtóry
- wierzbownica górska – szersze, wyraźnie piłkowane liście; niegroźna
- inne wierzbownice – łatwo tworzą mieszańce, trudne do odróżnienia; niegroźne
- krwawnica pospolita – kwiaty 6-płatkowe w długich kłosach; niegroźna
Gdzie rośnie
Rośnie na wilgotnych miejscach: nad rowami, w zaroślach i na brzegach wód. Ma drobne różowe kwiaty.
Legendy i dawne wierzenia
Wierzbownice spopularyzowała austriacka zielarka Maria Treben, która w XX wieku pisała o nich jak o zielu dla mężczyzn. Nauka nie potwierdziła wszystkich jej obietnic.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
