
Wierzbówka kiprzyca
Chamaenerion angustifolium (L.) Schur
Nazwy ludowe: wierzbówka wąskolistna, wierzbownica kiprzyca
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC, ziele, synonim Epilobium angustifolium) u mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego do łagodzenia objawów ze strony dolnych dróg moczowych, po wykluczeniu poważnych chorób przez lekarza. W Rosji i Anglii z liści robiono namiastkę herbaty, a młode pędy jedzono. Badanie etnobotaniczne z 2019 r. pokazuje, że dzisiejsza moda na nią jako ziele „męskie” w dużej mierze wynika z nowych publikacji, a nie z dawnej tradycji.
Jak wygląda
Bylina 50–150 cm, tworzy łany na porębach, zrębach i przydrożach. Łodyga prosta, często czerwona. Liście skrętoległe, lancetowate, spodem jaśniejsze, z nerwami bocznymi odchodzącymi niemal pod kątem prostym. Na szczycie długie grono różowopurpurowych kwiatów 2–4 cm o 4 szerokich płatkach. Torebki do 8 cm, nasiona z białym puchem.
Zbiór
Zbiera się: ziele, liść, młode pędy.
Kiedy: czerwiec – sierpień.
Postać: napar, kuchnia (młode pędy).
Sobowtóry
- krwawnica pospolita – kwiaty 6-płatkowe, liście naprzeciwległe; niegroźna
- wierzbownice – kwiaty mniejsze, pojedynczo w kątach liści; niegroźne
Gdzie rośnie
Rośnie na zrębach, pogorzeliskach, skrajach lasów i nasypach. Tworzy różowe łany, które latem widać z daleka.
Legendy i dawne wierzenia
Wierzbówkę nazywa się zielem ognia, bo jako pierwsza zarasta pogorzeliska. Po bombardowaniu Londynu w czasie wojny pokryła ruiny miasta. W Rosji z fermentowanych liści robiono herbatę koporską, którą eksportowano do Europy.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
