
Wierzba
Salix spp. (m.in. S. purpurea L., S. daphnoides Vill., S. fragilis L.)
Nazwy ludowe: kora wierzbowa, łoza
Tradycyjne zastosowanie
Monografia EMA: dobrze ugruntowane stosowanie przy bólu krzyża (wyciągi standaryzowane). Tradycyjnie stosowano przy gorączce z przeziębieniem i bólu głowy oraz łagodnych bólach stawów. Glikozydy fenolowe (salicyna) przekształcają się w organizmie w pochodne kwasu salicylowego.
Jak wygląda
Krzew lub drzewo nad wodą, o długich, giętkich, często czerwonawych lub żółtawych gałązkach. Liście wąskie, lancetowate, od spodu jaśniejsze. Wczesną wiosną srebrzyste, puszyste kotki („bazie”).
Zbiór
Zbiera się: kora młodych gałązek.
Kiedy: marzec – kwiecień.
Postać: odwar.
Sobowtóry
- Topola: liście trójkątne lub sercowate, a nie wąskie i lancetowate
Gdzie rośnie
Rośnie nad rzekami, rowami i w wilgotnych miejscach w całej Polsce. Korę zbiera się wiosną z młodych gałęzi.
Legendy i dawne wierzenia
Wierzba była drzewem pogranicza światów. W dziuplach starych wierzb mieszkał diabeł, mówiono w polskich wsiach. W Niedzielę Palmową święci się bazie, a z kory wierzby otrzymano kwas salicylowy, przodka aspiryny.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
