
ʻUhaloa
Waltheria indica L.
Nazwy ludowe: uhaloa, hiʻaloa, walteria amerykańska
Tradycyjne zastosowanie
[TRADYCJA] ʻUhaloa to jedno z najczęściej używanych ziół hawajskiego lecznictwa lāʻau lapaʻau. Gorzką korę korzenia żuje się i połyka sok przy bólu gardła, a napar z liści i korzenia pije przy kaszlu. Roślinę stosuje się podobnie w Afryce i Ameryce Południowej. Badań klinicznych brak.
Jak wygląda
Niski krzew lub bylina 0,5–2 m, cała miękko, aksamitnie owłosiona. Liście owalne, ząbkowane, szarozielone, z wgłębionymi nerwami. Drobne, żółte kwiaty w gęstych kłębkach w kątach liści. Korzeń palowy, zdrewniały.
Zbiór
Zbiera się: kora korzenia, liście.
Postać: żucie kory korzenia (tradycja), napar.
Sobowtóry
- ślazowce i sidy – podobne aksamitne chwasty tropików z tej samej rodziny, o większych, pojedynczych kwiatach
Gdzie rośnie
Rośnie na suchych, słonecznych nieużytkach i przydrożach całych tropików. Na Hawajach należy do nielicznych rodzimych roślin, które dobrze znoszą sąsiedztwo człowieka.
Legendy i dawne wierzenia
W hawajskiej tradycji ʻuhaloa to jedno z roślinnych wcieleń Kamapuaʻa, boga-wieprza. Uzdrowiciel zbierał pięć korzeni prawą ręką i pięć lewą, modląc się do boga Kū i bogini Hina.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.