
Turówka wonna
Hierochloe odorata (L.) P.Beauv.
Nazwy ludowe: żubrówka, trawa żubrowa
Tradycyjne zastosowanie
Trawa o słodkim, siankowym zapachu, który pochodzi od kumaryny. Od wieków wkładano ją do skrzyń z bielizną i pod poduszki, a jej źdźbło nadaje smak polskiej wódce żubrówce. W Puszczy Białowieskiej podobno chętnie skubią ją żubry, stąd nazwa. Ludy północnej Europy i Ameryki palą ją jako kadzidło w obrzędach. Zawiera około pół procenta kumaryny w suchych liściach.
Jak wygląda
Niska trawa, 20–50 cm, tworząca luźne płaty dzięki długim podziemnym rozłogom. Liście płaskie, jasnozielone, od spodu błyszczące. Wiecha luźna, z błyszczącymi, złotobrązowymi kłoskami, kwitnie w maju i czerwcu. Roztarte liście pachną sianem i wanilią.
Zbiór
Zbiera się: liście.
Kiedy: maj – lipiec.
Postać: susz do aromatyzowania, nalewka.
Sobowtóry
- turówka leśna – rośnie w luźnych kępach w lasach, bez długich podziemnych rozłogów, też pachnie kumaryną
- tomka wonna – inna pachnąca trawa łąkowa, z kłosowatą wiechą i bez błyszczących, złotawych kłosków
Gdzie rośnie
Rośnie w wilgotnych lasach, na łąkach i brzegach wód, rzadko w całej Polsce. Najbardziej znana jest z Puszczy Białowieskiej.
Legendy i dawne wierzenia
Turówkę nazywa się żubrówką, bo jedzą ją żubry. Jedno źdźbło w butelce wódki daje słynny aromat. W północnej Europie turówkę wieszano na drzwiach kościołów w święta, a Indianie palili ją jak kadzidło.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.