
Tatarak zwyczajny
Acorus calamus L.
Nazwy ludowe: tatarak, tatarczuk, szuwar
Tradycyjne zastosowanie
Dawniej stosowany jako środek gorzki na trawienie i apetyt oraz do kąpieli. Olejek z form bez beta-azaronu działa rozkurczowo.
Jak wygląda
Bylina brzegów wód z grubym, pełzającym kłączem. Liście mieczowate, z wyraźnym nerwem środkowym, lekko pofalowane, po roztarciu mocno pachną. Kwiaty w zielonożółtej kolbie wyrastającej ukośnie z boku łodygi.
Zbiór
Zbiera się: kłącze.
Kiedy: wrzesień – październik.
Postać: odwar, kąpiel.
Sobowtóry
- Kosaciec żółty: liście podobne, ale bez zapachu, duże żółte kwiaty – trujący
- Pałka: liście bez żyłki środkowej, brązowa kolba na szczycie łodygi
Gdzie rośnie
Rośnie na brzegach stawów, jezior i rzek, w płytkiej wodzie i szuwarach. Liście po roztarciu pachną słodko i korzennie. Pochodzi z Azji, do Polski trafił w XVI wieku.
Legendy i dawne wierzenia
Według legendy tatarak przynieśli do Polski Tatarzy, którzy wrzucali go do wody, bo wierzyli, że tam, gdzie rośnie, woda jest zdrowa do picia. Na Zielone Świątki zatykano tatarak w domach, żeby chronił przed złem.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.