
Tarnina
Prunus spinosa L.
Nazwy ludowe: śliwa tarnina, ciarki, tarka
Tradycyjne zastosowanie
Ludowo odwar z owoców (ściągających) stosowano przy biegunkach i do płukania jamy ustnej i gardła, a napar z kwiatów – jako łagodnie moczopędny i przeczyszczający. Owoce zbiera się po przymrozkach, gdy tracą cierpkość.
Jak wygląda
Gęsty, kolczasty krzew do 3 m o ciemnej korze. Wczesną wiosną, przed liśćmi, obsypuje się drobnymi białymi kwiatami. Owoce kuliste, granatowoczarne z sinym nalotem, bardzo cierpkie do przymrozków.
Zbiór
Zbiera się: owoc, kwiat.
Kiedy: kwiecień, październik, listopad.
Postać: napar, odwar, syrop.
Sobowtóry
- Szakłak pospolity: też ciernisty, ale owoce czarne, drobne, w skupieniach, trujące (przeczyszczające)
- Śliwa domowa / ałycza: owoce większe, słodkie, gałęzie zwykle bez cierni
Gdzie rośnie
Rośnie w zaroślach, na miedzach i skrajach lasów. Kwitnie wcześnie, zanim pojawią się liście. Owoce zbiera się po przymrozkach.
Legendy i dawne wierzenia
Tarnina była krzewem czarownic. Laski z tarniny miały moc rzucania klątw, a jej ciernie wbijano w woskowe laleczki. Z drugiej strony irlandzki kij shillelagh często robiono właśnie z tarniny.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.