Wejdź do lasu
Stewia (liść) (Stevia rebaudiana), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Stewia

Stevia rebaudiana (Bertoni) Bertoni

Zioło
SurowiecliśćLudowostewia

Nazwy ludowe: stewia, stevia

Tradycyjne zastosowanie

Liście od dawna słodzą napoje w Paragwaju i Brazylii. Słodki smak dają glikozydy stewiolowe, ok. 100–300 razy słodsze od cukru i prawie bez kalorii. Od listopada 2011 r. oczyszczone glikozydy stewiolowe są w Unii Europejskiej dopuszczonym słodzikiem E960. To słodzik, a nie lek – monografii EMA brak.

Jak wygląda

Bylina z rodziny astrowatych, 30–60 cm, o wzniesionych, owłosionych łodygach. Liście naprzeciwległe, podłużne, ząbkowane w górnej części, po rozgryzieniu wyraźnie słodkie. Drobne, białe kwiaty z fioletowym nalotem w małych koszyczkach, bez zapachu.

Zbiór

Zbiera się: liść.

Postać: napar, słodzik (glikozydy stewiolowe).

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Pochodzi z Paragwaju i Brazylii. W Polsce uprawia się ją w doniczkach.

Legendy i dawne wierzenia

Guarani nazywali stewię ka'a he'e, czyli słodkie ziele, i słodzili nią mate. Jej liście są kilkadziesiąt razy słodsze od cukru.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła