
Skrzyp błotny
Equisetum palustre L.
Nazwy ludowe: chwoszczka, koński ogon błotny, krzemionka błotna
Objawy zatrucia
Groźny głównie dla zwierząt, zwłaszcza koni: biegunka, wychudzenie, niedobór witaminy B1, u koni porażenie tylnych kończyn; u bydła spadek mleczności i płodności. Skutki u ludzi są słabo opisane; tiaminaza obecna w skrzypach przy długim stosowaniu może prowadzić do niedoboru witaminy B1.
Jak wygląda
Bylina 20–50 cm z czarnym kłączem. Pędy płonne i płodne podobne, zielone; płodne mają na szczycie tępy kłos zarodnionośny 1,5–2,5 cm. Łodyga z 8–12 wypukłymi żeberkami i wąskim przewodem w środku. Pochwy luźne, zielone, z czarnymi ząbkami z szerokim białym obrzeżeniem. Gałązki nierozgałęzione, ich pierwszy odcinek krótszy od pochwy na łodydze.
Z czym bywa mylona
- skrzyp polny – surowiec z monografią EMA; u polnego pierwszy odcinek bocznej gałązki jest dłuższy od pochewki na łodydze, u błotnego krótszy
- skrzyp leśny – gałązki rozgałęzione jeszcze raz, łukowato zwisające, pochwy rdzawobrązowe; nie jest surowcem leczniczym
- skrzyp bagienny – łodyga z bardzo szerokim przewodem w środku
Gdzie rośnie
Rośnie na podmokłych łąkach, nad rowami i brzegami wód. Łatwo go pomylić ze skrzypem polnym.
Legendy i dawne wierzenia
Skrzyp błotny jest trujący dla koni. Rolnicy uważali go za chwast niebezpieczny dla bydła.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
