
Sarsaparilla
Smilax ornata Lem. (syn. S. regelii), Smilax spp.
Nazwy ludowe: kolcorośl lekarska, sarsaparyla, zarzaparrilla
Tradycyjne zastosowanie
[TRADYCJA] Hiszpanie przywieźli korzeń sarsaparilli z Ameryki Środkowej w XVI wieku jako lek „czyszczący krew” na kiłę, reumatyzm i choroby skóry. Na kiłę nie działał, co dziś wiemy na pewno. W XIX wieku stał się składnikiem napojów korzennych typu root beer. Korzeń zawiera saponiny steroidowe. Współczesnych badań klinicznych prawie nie ma.
Jak wygląda
Cierniste pnącze leśne wspinające się na kilkanaście metrów. Łodyga kanciasta, z kolcami. Liście sercowate, błyszczące, z nerwami biegnącymi łukiem od nasady; u nasady ogonka para wąsów czepnych. Korzenie bardzo długie, cienkie, równe.
Zbiór
Zbiera się: korzenie.
Postać: odwar.
Sobowtóry
- sasafras – drzewo, z którego kory robiono oryginalne root beer; zawiera szkodliwy safrol
- kolcorośl chińska (Smilax china) – azjatycka krewna używana w medycynie chińskiej
Gdzie rośnie
Rośnie w lasach deszczowych od Meksyku po Honduras. Dawniej korzeń wywożono głównie z Jamajki i Hondurasu.
Legendy i dawne wierzenia
Nazwa pochodzi z hiszpańskiego: zarza to jeżyna, a parrilla to mała winorośl. Na Dzikim Zachodzie „sarsaparilla” była napojem tych, którzy w saloonie nie zamawiali whisky.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.