
Rzewień dłoniasty
Rheum palmatum L., Rheum officinale Baill.
Nazwy ludowe: rabarbar lekarski, rzewień chiński
Tradycyjne zastosowanie
Według HMPC (EMA) do krótkotrwałego stosowania przy sporadycznych zaparciach (antrachinony). W małych dawkach dawniej także jako gorzki środek na trawienie.
Jak wygląda
Okazała bylina (do 2 m), uprawiana; liście bardzo duże, dłoniasto wcinane, na czerwonawych ogonkach. Wiechy drobnych, kremowych lub czerwonawych kwiatów. Korzeń gruby, po przełamaniu żółtopomarańczowy, marmurkowy.
Zbiór
Zbiera się: korzeń.
Kiedy: wrzesień – październik.
Postać: napar.
Sobowtóry
- Rabarbar ogrodowy (R. rhabarbarum): jadalne są tylko ogonki liściowe; blaszki liści trujące (kwas szczawiowy); korzeń nie jest surowcem leczniczym
Gdzie rośnie
Pochodzi z Chin i Tybetu. W Polsce uprawia się go rzadko jako roślinę ozdobną i leczniczą. Nie myl go z rabarbarem ogrodowym.
Legendy i dawne wierzenia
Korzeń rzewienia przez wieki był jednym z najdroższych towarów na szlaku z Chin. W XVIII wieku Rosja miała na niego państwowy monopol, a kosztował wielokrotnie więcej niż cynamon.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.