
Rumianek pospolity
Matricaria chamomilla L. (syn. M. recutita)
Nazwy ludowe: rumianek lekarski, rumianek prawdziwy, kamelka
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (monografia EMA/HMPC) przy łagodnych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych (wzdęcia, drobne skurcze), objawach przeziębienia oraz drobnych stanach zapalnych jamy ustnej i gardła; zewnętrznie przy drobnych podrażnieniach skóry.
Jak wygląda
Liście 2–3-krotnie pierzastosieczne, nitkowate. Koszyczki 1–2 cm: białe języczki odginające się w dół wokół żółtego, wypukłego, stożkowatego środka (pustego w środku).
Zbiór
Zbiera się: koszyczki kwiatowe.
Kiedy: maj – sierpień.
Postać: napar, płukanka, okład, nasiadówka.
Sobowtóry
- maruna bezwonna i rumian polny – nieszkodliwe, ale bez właściwości; rumianek ma puste, stożkowate dno koszyczka
Gdzie rośnie
Rośnie na polach, przydrożach i nieużytkach w całej Polsce, często jako chwast w zbożu. Lubi słońce i luźną glebę. Uprawia się go też na plantacjach, głównie na Lubelszczyźnie.
Legendy i dawne wierzenia
Starożytni Egipcjanie poświęcili rumianek bogu słońca Ra, bo jego koszyczki przypominają małe słońca. Anglosasi zaliczali go do dziewięciu świętych ziół.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.