
Rojnik murowy
Sempervivum tectorum L.
Nazwy ludowe: rojnik, odmładzaniec
Tradycyjne zastosowanie
W medycynie ludowej świeże, rozgniecione liście i ich sok przykładano chłodząco i ściągająco na oparzenia, ukąszenia, brodawki i podrażnioną skórę, podobnie jak aloes. W Serbii sok wkraplano przy bólu ucha. Badania laboratoryjne wskazują na działanie przeciwbakteryjne i wspomagające gojenie, ale badań klinicznych brak. Monografii EMA nie ma. Sadzony na dachach i murkach, według dawnej tradycji miał chronić dom przed piorunem.
Jak wygląda
Gruba, zwarta rozeta mięsistych, nagich, szarozielonych liści o czerwonawych końcach i orzęsionych brzegach. Wokół wyrastają na rozłogach mniejsze rozetki. Latem ze środka rozety wyrasta owłosiona łodyga z różowopurpurowymi gwiaździstymi kwiatami; po kwitnieniu rozeta zamiera.
Zbiór
Zbiera się: świeże liście (sok).
Kiedy: maj – wrzesień.
Postać: okład ze świeżego liścia, sok z liścia.
Sobowtóry
- rojnik górski i rojowniki (Jovibarba) – dziko rosnące w Polsce są pod ochroną ścisłą; nie zbierać
- rozchodniki – mięsiste liście, ale nie w zwartych rozetach
Gdzie rośnie
Rośnie na murach, dachach i skałach, często w ogrodach skalnych. Ma mięsiste rozety.
Legendy i dawne wierzenia
Rojnik sadzono na dachach, bo wierzono, że chroni dom przed piorunem. Karol Wielki w dokumencie Capitulare de villis nakazał, by rósł na dachach domów. Nazywano go brodą Jowisza.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.