
Przytulia właściwa
Galium verum L.
Nazwy ludowe: przytulia żółta, świętojańskie ziele
Tradycyjne zastosowanie
W zielarstwie ludowym stosowano głównie jako środek moczopędny i przy dolegliwościach skórnych (okłady, kąpiele, moczenie zmęczonych stóp). Dziś używana rzadko; brak monografii i badań klinicznych.
Jak wygląda
Bylina 20–80 cm o cienkich, wyprostowanych łodygach. Liście bardzo wąskie, igiełkowate, z podwiniętym brzegiem, w okółkach po 8–12. Drobne złocistożółte kwiaty w gęstych wiechach, pachnące miodem.
Zbiór
Zbiera się: ziele kwitnące.
Kiedy: czerwiec – sierpień.
Postać: napar, okład.
Sobowtóry
- Przytulia czepna: czepliwa, haczykowato szorstka roślina z białymi kwiatkami
- Przytulia wonna (marzanka): białe kwiaty, liście szersze, w okółkach po 6–8, rośnie w lasach bukowych
Gdzie rośnie
Rośnie na suchych łąkach, miedzach, przydrożach i murawach. Ma drobne, złocistożółte kwiaty pachnące miodem, które kwitną od czerwca do sierpnia.
Legendy i dawne wierzenia
Według chrześcijańskiej legendy na przytulii właściwej spała w żłóbku Matka Boska z Dzieciątkiem, stąd angielska nazwa Lady's bedstraw, czyli słoma Najświętszej Panny. Kwiatami przytulii ścinano dawniej mleko przy robieniu sera.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

