
Przetacznik bobowniczek
Veronica beccabunga L.
Tradycyjne zastosowanie
Najczęściej ze wszystkich przetaczników jadany, zwłaszcza na wsi w okresach głodu. W medycynie ludowej uchodził za środek oczyszczający, przeciwzapalny, lekko moczopędny i przeciwszkorbutowy; w rzeczywistości ma mało witaminy C, a dawne soki nie mogły leczyć szkorbutu. Zgniecione ziele przykładano na oparzenia i owrzodzenia. Monografii EMA nie ma; uważany za roślinę o niewielkiej wartości leczniczej.
Jak wygląda
Bylina wodna 20–60 cm o mięsistych, prawie obłych łodygach, w dole pokładających się i korzeniących w węzłach. Liście naprzeciwległe, jajowate, tępe, mięsiste, nagie i błyszczące, płytko piłkowane. Drobne niebieskie kwiaty 5–8 mm o 4 płatkach z ciemniejszymi żyłkami, w luźnych gronach z kątów górnych liści.
Zbiór
Zbiera się: ziele, młode liście.
Kiedy: maj – sierpień.
Postać: kuchnia (po ugotowaniu), okład.
Sobowtóry
- rukiew wodna – liście pierzaste, kwiaty białe; jadalna
- przetacznik bagienny i przetacznik wodny – liście wąskie, siedzące; niegroźne
- szalej jadowity – rośnie w tych samych miejscach; śmiertelnie trujący, liście pierzaste
Gdzie rośnie
Rośnie w strumieniach, źródliskach i rowach z czystą wodą. Ma mięsiste liście i niebieskie kwiaty.
Legendy i dawne wierzenia
Liście bobowniczka jedzono w średniowieczu na wiosnę jak rukiew wodną. Marynarze zbierali go jako lek na szkorbut.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

