
Porzeczka zwyczajna – porzeczka czerwona
Ribes rubrum L.
Nazwy ludowe: porzeczka czerwona, porzeczka pospolita
Tradycyjne zastosowanie
Przede wszystkim owoc jadalny: na surowo, w sokach, galaretkach, dżemach i winach. W medycynie ludowej owoce uchodziły za przeciwszkorbutowe, orzeźwiające, lekko przeczyszczające i pobudzające apetyt, a odwar z liści przykładano zewnętrznie przy bólach reumatycznych. Monografii EMA nie ma (ma ją tylko liść porzeczki czarnej).
Jak wygląda
Krzew do około 2 m bez kolców. Liście 3–5-klapowe, piłkowano-ząbkowane, od spodu z żółtawymi gruczołkami. W kwietniu drobne żółtawozielone do czerwonawych kwiaty w gronach. Owoce to małe, kuliste, błyszczące, czerwone jagody w zwisających gronach, kwaśne.
Zbiór
Zbiera się: owoc.
Kiedy: czerwiec – lipiec.
Postać: owoce świeże, sok, galaretka, syrop (kuchnia).
Sobowtóry
- porzeczka czarna – owoce czarne, liście pachnące; niegroźna
- wiciokrzew suchodrzew – czerwone jagody zrośnięte parami; trujący
Gdzie rośnie
Uprawia się ją w ogrodach w całej Polsce. Dziko rośnie rzadko w olszynach i łęgach.
Legendy i dawne wierzenia
Porzeczki zaczęto uprawiać dopiero w średniowieczu, w ogrodach klasztornych. Polska jest dziś jednym z największych producentów porzeczek na świecie.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
