
Bylica piołun
Artemisia absinthium L.
Nazwy ludowe: piołun, absynt, gorzki piołun
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie (EMA/HMPC) przy przejściowym braku apetytu oraz łagodnych dolegliwościach trawiennych.
Jak wygląda
Krzewiasta bylina do 1 m, cała srebrzystoszara od jedwabistych włosków. Liście 2–3-krotnie pierzasto podzielone, kwiaty to drobne, kuliste, żółte koszyczki w wiechach. Bardzo gorzka, silnie aromatyczna.
Zbiór
Zbiera się: ziele.
Kiedy: lipiec – sierpień.
Postać: napar, nalewka.
Sobowtóry
- Bylica pospolita: liście z wierzchu ciemnozielone, pod spodem białe, mniej gorzka
- Wrotycz: żółte guziczkowate koszyczki, liście pierzaste, zielone – trujący
Gdzie rośnie
Rośnie na suchych przydrożach, rumowiskach, przy płotach i na nieużytkach. Ma srebrzyste, aromatyczne liście i bardzo gorzki smak.
Legendy i dawne wierzenia
Piołun to najgorzksze zioło Europy. Od niego pochodzi absynt, zielona wróżka paryskich artystów. W Biblii piołunem nazwana jest gwiazda, która spada z nieba i zatruwa wody. Słowianie wierzyli, że piołun odpędza rusałki.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
