
Papryka roczna – chili
Capsicum annuum L. (owoce ostre; w lecznictwie też C. frutescens L.)
Nazwy ludowe: pieprz turecki, pieprz hiszpański, chili, pieprz cayenne, pieprzowiec
Tradycyjne zastosowanie
Dobrze ugruntowane stosowanie (EMA/HMPC): preparaty z ostrej papryki na skórę (plastry, maści) łagodzą bóle mięśni, np. dolnej części pleców. Badania kliniczne pokazały lepszą ulgę niż placebo. Kapsaicyna najpierw drażni receptory bólu w skórze, a potem je „znieczula”. W kuchni słodkie odmiany to warzywo, ostre – przyprawa.
Jak wygląda
Jednoroczna w Polsce roślina 20–50 cm. Liście lancetowate do jajowatych, zaostrzone. Kwiaty białe lub żółtawe, pojedyncze w kątach liści, z fioletowymi pylnikami. Owoc to mało soczysta, pusta w środku jagoda – u ostrych odmian zwykle wydłużona i czerwona.
Zbiór
Zbiera się: owoc.
Kiedy: sierpień – wrzesień.
Postać: przyprawa, plaster i maść z kapsaicyną.
Sobowtóry
- Psianki ozdobne (np. psianka nibypieprz): czerwone, okrągłe owoce doniczkowe są trujące – owoce papryki są puste w środku, z nasionami na łożysku
Gdzie rośnie
Pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej. W Polsce uprawia się ją w ogrodach i szklarniach.
Legendy i dawne wierzenia
Aztekowie i Majowie palili chili, by gryzącym dymem odpędzić wrogów i złe duchy. Kolumb nazwał je pieprzem, bo szukał drogi do Indii po pieprz.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.