
Melonowiec właściwy
Carica papaya L.
Nazwy ludowe: papaja, drzewo melonowe, pawpaw
Tradycyjne zastosowanie
Dojrzała papaja to zwykły, lekkostrawny owoc. Sok mleczny niedojrzałych owoców zawiera papainę, enzym rozkładający białko: w kuchni zmiękcza mięso, a w tropikach liśćmi i miąższem okładano trudno gojące się rany. [TRADYCJA] Nasiona i lateks podawano na robaki jelitowe. Dobrych badań klinicznych brak, a papainy na rany dziś się nie zaleca z powodu uczuleń.
Jak wygląda
Szybko rosnąca roślina o pojedynczym, miękkim pniu 3–8 m z bliznami po liściach. Na szczycie pióropusz ogromnych, dłoniasto wcinanych liści na długich, pustych ogonkach. Owoce wiszą pod liśćmi przy pniu; dojrzałe mają pomarańczowy miąższ i czarne nasiona.
Zbiór
Zbiera się: owoce, liście, sok mleczny (papaina).
Postać: owoc (żywność), okład (tradycja).
Sobowtóry
- pawpaw amerykańska (urodlin, Asimina triloba) – inne drzewo o tej samej potocznej nazwie
- babaco i papaja górska – krewne o mniejszych owocach
Gdzie rośnie
Pochodzi z południowego Meksyku i Ameryki Środkowej. Dziś rośnie w każdym tropikalnym ogrodzie, a owocuje już w pierwszym roku po posianiu.
Legendy i dawne wierzenia
Kolumb miał nazwać papaję „owocem aniołów”. Majowie sadzili ją przy domach, a w wielu krajach wierzy się, że mięso zawinięte na noc w jej liść zmięknie do rana, co akurat jest prawdą.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.