
Nawłoć kanadyjska
Solidago canadensis L.
Nazwy ludowe: złota rózga kanadyjska, nawłoć
Tradycyjne zastosowanie
Farmakopea Europejska uznaje ziele nawłoci kanadyjskiej i olbrzymiej za surowiec zielarski. Tradycyjnie stosowano je, by zwiększyć ilość moczu i przepłukać drogi moczowe. Monografia Europejskiej Agencji Leków dotyczy jednak tylko rodzimej nawłoci pospolitej. To także ważna roślina miododajna: miód nawłociowy jest złocisty i szybko krystalizuje.
Jak wygląda
Bylina 0,5–2 m w zwartych łanach, z długimi kłączami. Łodyga gęsto, krótko owłosiona, zwłaszcza w górnej części. Liście lancetowate, drobno piłkowane, z trzema wyraźnymi nerwami. Drobne żółte koszyczki w dużej, szeroko piramidalnej wiesze z łukowato odgiętymi gałązkami, od sierpnia do października.
Zbiór
Zbiera się: ziele kwitnące.
Kiedy: sierpień – wrzesień.
Postać: napar.
Sobowtóry
- nawłoć pospolita – rodzima, niska, z wąskim, wyprostowanym gronem kwiatów
- nawłoć późna (olbrzymia) – łodyga naga i sinawa, nie owłosiona jak u kanadyjskiej
- starzec Jakubowy – też żółty, ale ma większe koszyczki w płaskim podbaldachu i jest silnie trujący dla wątroby
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
