Wejdź do lasu
Miodownik melisowaty (Melittis melissophyllum L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Miodownik melisowaty

Melittis melissophyllum L.

Zioło
Zbiórmaj – lipiecSurowiecziele (tylko z uprawy ogrodowej)Ludowomiodownik

Nazwy ludowe: miodownik, melisa leśna

Tradycyjne zastosowanie

W medycynie ludowej ziele uchodziło za lekko uspokajające, moczopędne i ściągające, przykładane też na rany. Pachnie kumaryną jak marzanka wonna i bywało używane do aromatyzowania napojów; wymienia go już XVII-wieczne „Compendium ferculorum” Czernieckiego. Monografii EMA nie ma, a badań klinicznych brak.

Jak wygląda

Owłosiona, aromatyczna bylina 30–50 cm o czworokanciastej, nierozgałęzionej łodydze. Liście naprzeciwległe, jajowate, karbowane. Duże, efektowne kwiaty wargowe, białe, różowe lub białe z purpurową plamą na dolnej wardze, po kilka w kątach górnych liści. Rośnie w widnych, ciepłych lasach liściastych.

Zbiór

Zbiera się: ziele (tylko z uprawy ogrodowej).

Kiedy: maj – lipiec.

Postać: napar, dodatek do napojów (jak marzanka).

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Rośnie w świetlistych lasach liściastych i zaroślach, zwłaszcza na wapiennym podłożu. Jest pod częściową ochroną.

Legendy i dawne wierzenia

Miodownik ma duże, biało-różowe kwiaty pachnące miodem, które otwierają się szeroko dla trzmieli. Suszone ziele długo pachnie kumaryną, więc wkładano je do szaf z bielizną.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła