
Miodla indyjska
Azadirachta indica A.Juss.
Nazwy ludowe: neem, nim, drzewo wioskowej apteki
Tradycyjne zastosowanie
[TRADYCJA] W Indiach neem nazywa się „wioskową apteką”. Gałązkami czyści się zęby, kąpiel z liści stosuje przy chorobach skóry, a suszone liście wkłada między ubrania i ziarno przeciw owadom. Wyciągi z nasion (azadirachtyna) to uznany środek ochrony roślin. Badania nad pastą i płukanką z neem sugerują zmniejszenie płytki nazębnej, ale są małe.
Jak wygląda
Wiecznie zielone drzewo 15–20 m o szerokiej koronie. Liście pierzaste, z 8–18 sierpowato wygiętymi, piłkowanymi listkami. Kwiaty drobne, białe, pachnące, w zwisających wiechach. Owoce podobne do małych oliwek, żółte po dojrzeniu.
Zbiór
Zbiera się: liście, gałązki, kora, olej z nasion (tylko zewnętrznie).
Postać: odwar do przemywań, gałązka do czyszczenia zębów, olej (zewnętrznie).
Sobowtóry
- melia pospolita (Melia azedarach) – podobne liście, ale podwójnie pierzaste; jej żółte owoce są trujące
Gdzie rośnie
Pochodzi z Indii i Birmy, dziś rośnie w całych suchych tropikach, od Sahelu po Karaiby. Znosi suszę i ubogą glebę.
Legendy i dawne wierzenia
W Indiach Nowy Rok Ugadi zaczyna się od zjedzenia gorzkich kwiatów neem z cukrem palmowym: na znak, że rok przyniesie i gorycz, i słodycz.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.