
Manuka
Leptospermum scoparium J.R.Forst. & G.Forst.
Nazwy ludowe: mānuka, drzewo herbaciane Cooka, nowozelandzkie drzewo herbaciane
Tradycyjne zastosowanie
[TRADYCJA] Maorysi pili napar z liści mānuki przy gorączce i przeziębieniu, wdychali parę z gotowanych liści i płukali odwarem z kory usta i gardło. Załoga kapitana Cooka parzyła z niej „herbatę” przeciw szkorbutowi. Dziś najbardziej znany jest miód manuka: sterylny miód medyczny bywa stosowany w szpitalach na rany i oparzenia. Przegląd Cochrane z 2015 roku uznał, że miód może przyspieszać gojenie płytkich oparzeń, ale dowody dla innych ran są słabe.
Jak wygląda
Krzew lub małe drzewo 2–5 m z łuszczącą się korą. Liście maleńkie, sztywne, kłujące. Kwiaty białe lub różowawe, z pięcioma okrągłymi płatkami i ciemnoczerwonym środkiem. Zdrewniałe torebki zostają na gałązkach latami.
Zbiór
Zbiera się: liście, kora, miód z nektaru.
Postać: napar, płukanka, miód.
Sobowtóry
- kānuka (Kunzea ericoides) – bardzo podobna, ale liście miękkie, niekłujące, a torebki drobne i szybko opadają
- drzewo herbaciane (Melaleuca alternifolia) – australijskie źródło olejku „tea tree”
Gdzie rośnie
Rośnie w całej Nowej Zelandii i na południowym wschodzie Australii, od wybrzeża po góry. Jako pierwsza zarasta wypalone i wykarczowane tereny.
Legendy i dawne wierzenia
W micie Maorysów mānuka i kānuka to dzieci boga lasu Tāne. Z twardego drewna mānuki robiono wiosła, włócznie i haki na ryby.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.