Wejdź do lasu
Manuka (Leptospermum scoparium J.R.Forst. & G.Forst.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Manuka

Leptospermum scoparium J.R.Forst. & G.Forst.

Zioło
Surowiecliście, kora, miód z nektaruLudowomānuka

Nazwy ludowe: mānuka, drzewo herbaciane Cooka, nowozelandzkie drzewo herbaciane

Tradycyjne zastosowanie

[TRADYCJA] Maorysi pili napar z liści mānuki przy gorączce i przeziębieniu, wdychali parę z gotowanych liści i płukali odwarem z kory usta i gardło. Załoga kapitana Cooka parzyła z niej „herbatę” przeciw szkorbutowi. Dziś najbardziej znany jest miód manuka: sterylny miód medyczny bywa stosowany w szpitalach na rany i oparzenia. Przegląd Cochrane z 2015 roku uznał, że miód może przyspieszać gojenie płytkich oparzeń, ale dowody dla innych ran są słabe.

Jak wygląda

Krzew lub małe drzewo 2–5 m z łuszczącą się korą. Liście maleńkie, sztywne, kłujące. Kwiaty białe lub różowawe, z pięcioma okrągłymi płatkami i ciemnoczerwonym środkiem. Zdrewniałe torebki zostają na gałązkach latami.

Zbiór

Zbiera się: liście, kora, miód z nektaru.

Postać: napar, płukanka, miód.

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Rośnie w całej Nowej Zelandii i na południowym wschodzie Australii, od wybrzeża po góry. Jako pierwsza zarasta wypalone i wykarczowane tereny.

Legendy i dawne wierzenia

W micie Maorysów mānuka i kānuka to dzieci boga lasu Tāne. Z twardego drewna mānuki robiono wiosła, włócznie i haki na ryby.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła