Wejdź do lasu
Macierzanka zwyczajna (Thymus pulegioides L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Macierzanka zwyczajna

Thymus pulegioides L.

Zioło
Zbiórczerwiec – sierpieńSurowieczieleLudowomacierzanka jajowata

Nazwy ludowe: macierzanka jajowata

Tradycyjne zastosowanie

W medycynie ludowej ziele (zbierane na początku kwitnienia) było składnikiem leków na kaszel, jako środek wykrztuśny i wiatropędny. Olejek eteryczny (tymol, karwakrol lub inne składniki zależnie od chemotypu) w badaniach laboratoryjnych działa przeciwgrzybiczo i przeciwbakteryjnie. Ceniona też jako przyprawa podobna do tymianku, do potraw tłustych, zup, sosów i grzybów. Własnej monografii EMA nie ma, badań klinicznych brak.

Jak wygląda

Niski, aromatyczny półkrzew 10–20 cm tworzący darnie. Łodygi wzniesione, ostro czworokanciaste, owłosione tylko na kantach. Liście 5–10 mm, jajowate, całobrzegie, prawie nagie. Różowe do fioletowych drobne kwiaty w główkowatych lub wydłużonych kwiatostanach na szczytach wszystkich pędów.

Zbiór

Zbiera się: ziele.

Kiedy: czerwiec – sierpień.

Postać: napar, przyprawa.

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Rośnie na suchych łąkach, murawach i przydrożach, częściej niż macierzanka piaskowa na glebach gliniastych. Pachnie jak tymianek.

Legendy i dawne wierzenia

Macierzanka trafiała do bukietów święconych 15 sierpnia, w święto Matki Boskiej Zielnej. Poświęcone zioła chroniły potem dom przed burzą, a wkładano je też do trumien.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła