
Macierzanka zwyczajna
Thymus pulegioides L.
Nazwy ludowe: macierzanka jajowata
Tradycyjne zastosowanie
W medycynie ludowej ziele (zbierane na początku kwitnienia) było składnikiem leków na kaszel, jako środek wykrztuśny i wiatropędny. Olejek eteryczny (tymol, karwakrol lub inne składniki zależnie od chemotypu) w badaniach laboratoryjnych działa przeciwgrzybiczo i przeciwbakteryjnie. Ceniona też jako przyprawa podobna do tymianku, do potraw tłustych, zup, sosów i grzybów. Własnej monografii EMA nie ma, badań klinicznych brak.
Jak wygląda
Niski, aromatyczny półkrzew 10–20 cm tworzący darnie. Łodygi wzniesione, ostro czworokanciaste, owłosione tylko na kantach. Liście 5–10 mm, jajowate, całobrzegie, prawie nagie. Różowe do fioletowych drobne kwiaty w główkowatych lub wydłużonych kwiatostanach na szczytach wszystkich pędów.
Zbiór
Zbiera się: ziele.
Kiedy: czerwiec – sierpień.
Postać: napar, przyprawa.
Sobowtóry
- macierzanka piaskowa – niższa, łodyga zaokrąglona i owłosiona dookoła; niegroźna, też lecznicza
- mięta polej – podobne różowe okółki, ale bardzo toksyczny olejek; rośnie w miejscach mokrych
Gdzie rośnie
Rośnie na suchych łąkach, murawach i przydrożach, częściej niż macierzanka piaskowa na glebach gliniastych. Pachnie jak tymianek.
Legendy i dawne wierzenia
Macierzanka trafiała do bukietów święconych 15 sierpnia, w święto Matki Boskiej Zielnej. Poświęcone zioła chroniły potem dom przed burzą, a wkładano je też do trumien.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
