
Kukui
Aleurites moluccanus (L.) Willd.
Nazwy ludowe: orzech świecowy, kukui, kemiri, candlenut
Tradycyjne zastosowanie
[TRADYCJA] Na Hawajach olejem kukui nacierano skórę niemowląt i spieczoną słońcem skórę rybaków, a prażone, utłuczone orzechy z solą dają przyprawę ʻinamona. Surowe orzechy i sok z owoców stosowano jako silny środek przeczyszczający. Tłuste jądra palono też jak świece, stąd nazwa „orzech świecowy”.
Jak wygląda
Drzewo 15–25 m o jasnej, srebrzystej koronie. Liście duże, często z 3–5 klapami, pokryte mączystym nalotem. Kwiaty drobne, białe, w wiechach. Owoc kulisty, zielonooliwkowy, 4–6 cm, z jednym lub dwoma nasionami w twardej, bruzdkowanej skorupie.
Zbiór
Zbiera się: nasiona (orzechy), olej z nasion.
Postać: olej (zewnętrznie), prażone orzechy jako przyprawa.
Sobowtóry
- orzech włoski – jądro podobne, ale kukui ma kulistą, bardzo twardą, ciemną skorupę
- rącznik – też oleiste nasiona o działaniu przeczyszczającym, znacznie groźniejsze
Gdzie rośnie
Pochodzi z Azji Południowo-Wschodniej. Polinezyjczycy zabrali go w czółnach na Hawaje, gdzie dziś srebrzy się na zboczach dolin.
Legendy i dawne wierzenia
Kukui to drzewo stanowe Hawajów i symbol oświecenia. Z wypolerowanych czarnych orzechów robi się naszyjniki lei, które dawniej nosili tylko wodzowie.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
