Wejdź do lasu
Krwawnik kichawiec (Achillea ptarmica L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Krwawnik kichawiec

Achillea ptarmica L.

Zioło
Zbiórlipiec – październikSurowieckłącze, liśćLudowokichawiec

Nazwy ludowe: kichawiec

Tradycyjne zastosowanie

W medycynie ludowej odwar z kłącza uchodził za wiatropędny, moczopędny, słabo przeczyszczający i przeciwbólowy; podawano go przy dolegliwościach nerek i dróg moczowych, osłabieniu i bólach gośćcowych. Żucie liścia miało łagodzić ból zęba, a sproszkowane ziele wywoływać kichanie (stąd nazwa). Monografii EMA nie ma; badań klinicznych brak.

Jak wygląda

Bylina 0,2–1 m z długim, pełzającym kłączem. Liście siedzące, wąskolancetowate, do 8,5 cm, z podwójnie piłkowanym brzegiem – nie pierzaste jak u krwawnika pospolitego. Koszyczki 12–17 mm z 8–13 białymi języczkami i brudnobiałym środkiem, zebrane w luźne baldachogrona. Rośnie na wilgotnych łąkach i nad wodami.

Zbiór

Zbiera się: kłącze, liść.

Kiedy: lipiec – październik.

Postać: odwar z kłącza.

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Rośnie na wilgotnych łąkach i brzegach rowów. Ma białe kwiaty w luźnych baldachach, większe niż u krwawnika pospolitego.

Legendy i dawne wierzenia

Sproszkowane liście i korzeń wywoływały kichanie, stąd nazwa. Kichanie uważano dawniej za sposób na wyrzucenie choroby z głowy, a tabaka z kichawca była lekiem na katar.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła