
Krwawnik kichawiec
Achillea ptarmica L.
Nazwy ludowe: kichawiec
Tradycyjne zastosowanie
W medycynie ludowej odwar z kłącza uchodził za wiatropędny, moczopędny, słabo przeczyszczający i przeciwbólowy; podawano go przy dolegliwościach nerek i dróg moczowych, osłabieniu i bólach gośćcowych. Żucie liścia miało łagodzić ból zęba, a sproszkowane ziele wywoływać kichanie (stąd nazwa). Monografii EMA nie ma; badań klinicznych brak.
Jak wygląda
Bylina 0,2–1 m z długim, pełzającym kłączem. Liście siedzące, wąskolancetowate, do 8,5 cm, z podwójnie piłkowanym brzegiem – nie pierzaste jak u krwawnika pospolitego. Koszyczki 12–17 mm z 8–13 białymi języczkami i brudnobiałym środkiem, zebrane w luźne baldachogrona. Rośnie na wilgotnych łąkach i nad wodami.
Zbiór
Zbiera się: kłącze, liść.
Kiedy: lipiec – październik.
Postać: odwar z kłącza.
Sobowtóry
- krwawnik wierzbolistny – liście szersze, szarozielone; niegroźny
- rumian i maruna – liście pierzaste; niegroźne
- krwawnik pospolity – liście drobno pierzaste, koszyczki drobniejsze; niegroźny
Gdzie rośnie
Rośnie na wilgotnych łąkach i brzegach rowów. Ma białe kwiaty w luźnych baldachach, większe niż u krwawnika pospolitego.
Legendy i dawne wierzenia
Sproszkowane liście i korzeń wywoływały kichanie, stąd nazwa. Kichanie uważano dawniej za sposób na wyrzucenie choroby z głowy, a tabaka z kichawca była lekiem na katar.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

