
Kozłek lekarski
Valeriana officinalis L.
Nazwy ludowe: waleriana
Tradycyjne zastosowanie
Według EMA/HMPC: łagodne napięcie nerwowe i zaburzenia snu (zastosowanie ugruntowane) oraz tradycyjnie łagodne objawy stresu i ułatwianie zasypiania. Metaanaliza badań z placebo: poprawa głównie w ocenie samych pacjentów, bez wyraźnej poprawy w pomiarach obiektywnych. Działa stopniowo – monografia zaleca stosowanie przez 2–4 tygodnie, nie doraźnie.
Jak wygląda
Bylina wilgotnych łąk i zarośli, do ok. 1,5 m. Liście nieparzystopierzaste. Drobne białe lub różowawe, pachnące kwiaty w baldachogronach. Suszony korzeń ma bardzo intensywny, charakterystyczny zapach.
Zbiór
Zbiera się: korzeń z kłączem.
Kiedy: wrzesień – październik.
Postać: napar (korzeń).
Gdzie rośnie
Rośnie na wilgotnych łąkach, w zaroślach, nad rowami i w olszynach. Uprawia się go też na plantacjach. Suszony korzeń ma bardzo intensywny zapach, który przyciąga koty.
Legendy i dawne wierzenia
W średniowieczu kozłek wieszano w domach przeciw złym duchom. Według jednej z wersji legendy o szczurołapie z Hameln to korzeniem kozłka, a nie tylko fletem, zwabiał szczury. W czasie I wojny światowej podawano go żołnierzom na nerwy.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.