
Koromiko
Veronica salicifolia G.Forst. (syn. Hebe salicifolia)
Nazwy ludowe: hebe wierzbolistna, koromiko, kōkōmuka
Tradycyjne zastosowanie
[TRADYCJA] W rongoā, tradycyjnym lecznictwie Maorysów, młode pąki koromiko żuto przy biegunce i bólu brzucha, a liście przykładano na rany. W czasie II wojny światowej suszone liście wysyłano nowozelandzkim żołnierzom w Afryce Północnej jako środek na czerwonkę. Nowoczesnych badań klinicznych brak.
Jak wygląda
Zimozielony krzew 2–5 m. Liście wąskie jak u wierzby, długości 5–15 cm, naprzeciwległe. Drobne, białe lub bladoliliowe kwiaty zebrane w długie, zwisające grona. Na końcu pędu dwa młode liście tworzą ostry pąk.
Zbiór
Zbiera się: młode pąki liściowe, liście.
Postać: żucie świeżych pąków (tradycja), napar.
Sobowtóry
- inne krzewiaste przetaczniki (Hebe) sprzedawane u nas jako rośliny balkonowe – ozdobne mieszańce, nie surowiec zielarski
Gdzie rośnie
Rośnie w Nowej Zelandii na Wyspie Południowej i Stewarta, na skrajach lasów i nad strumieniami. Podobny gatunek z Wyspy Północnej to Veronica stricta.
Legendy i dawne wierzenia
Maorysi uznają rośliny za dzieci boga lasu Tāne. Przed zebraniem liści uzdrowiciel odmawiał karakia, czyli modlitwę, i brał tylko tyle, ile było trzeba.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.