
Komosa biała – lebioda
Chenopodium album L.
Nazwy ludowe: lebioda
Tradycyjne zastosowanie
Brak monografii EMA. Dawniej ziele i korzeń podawano przy kaszlu i przewlekłym zapaleniu oskrzeli, a zewnętrznie na rany; dziś komosy nie używa się w ziołolecznictwie. To przede wszystkim dzikie warzywo: młode liście mają dużo białka, witaminy C i prowitaminy A. Jadano ją na przednówku i w czasie wojen; podczas oblężenia Leningradu chroniła ludzi przed szkorbutem.
Jak wygląda
Jednoroczny chwast od kilku centymetrów do 3 m, pokryty mącznym, srebrzystym nalotem, zwłaszcza na młodych liściach i szczytach pędów. Liście rombowate do lancetowatych, nierówno ząbkowane, sinozielone; górne całobrzegie. Łodyga bruzdowana, często z purpurowymi plamami u nasady ogonków. Drobne zielonkawe kwiaty w kłębikach tworzących kłosy i wiechy.
Zbiór
Zbiera się: młode liście i pędy, nasiona.
Kiedy: maj – wrzesień.
Postać: kuchnia (gotowana jak szpinak), kasza i mąka z nasion.
Sobowtóry
- Psianka czarna – TRUJĄCA (glikoalkaloidy i saponiny w zielu i niedojrzałych owocach); liście ciemnozielone, bez mącznego nalotu, kwiaty białe z żółtym środkiem, owoce to czarne jagody
- Łoboda (rodzaj Atriplex) – podobna, też jadalna; ma inne owoce w dwóch przykwiatkach
Gdzie rośnie
Rośnie wszędzie jako chwast: na polach, w ogrodach i na podwórkach.
Legendy i dawne wierzenia
Lebioda wiele razy ratowała ludzi przed głodem w czasie wojen i nieurodzajów, bo rośnie wszędzie i szybko odrasta.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.