
Kokos właściwy
Cocos nucifera L.
Nazwy ludowe: palma kokosowa, orzech kokosowy, kopra
Tradycyjne zastosowanie
Na wyspach Pacyfiku i w Indiach olej kokosowy od wieków wciera się w skórę i włosy, a wodę z młodych orzechów pije jako napój. W dawnych recepturach Polinezji i ajurwedy olej jest przede wszystkim nośnikiem dla innych ziół. Nauka potwierdza, że olej natłuszcza skórę. Jedzony w dużych ilościach podnosi natomiast „zły” cholesterol LDL, bo składa się głównie z tłuszczów nasyconych.
Jak wygląda
Palma do 30 m z pojedynczym, pierścieniowanym pniem i pióropuszem pierzastych liści długości 4–6 m. Owoc to pestkowiec: pod gładką skórką leży gruba, włóknista warstwa, a pod nią twarda skorupa z trzema „oczkami”. W środku biały miąższ i woda.
Zbiór
Zbiera się: miąższ nasiona (kopra), woda kokosowa, olej z miąższu.
Postać: olej, mleczko i woda (żywność).
Sobowtóry
- kokos morski (Lodoicea maldivica) – palma z Seszeli o olbrzymich, dwudzielnych nasionach, to zupełnie inna roślina
Gdzie rośnie
Rośnie na piaszczystych wybrzeżach całych tropików. Orzechy pływają miesiącami po oceanie i kiełkują na obcym brzegu. Główne plantacje leżą w Indonezji, na Filipinach i w Indiach.
Legendy i dawne wierzenia
Na wyspach Pacyfiku kokos nazywa się „drzewem życia”, bo daje jedzenie, napój, olej, włókno i drewno. Polinezyjska opowieść mówi, że pierwsza palma wyrosła z głowy węgorza Tuny, a trzy „oczka” orzecha to jego oczy i pysk.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.