Wejdź do lasu
Kmin rzymski – kumin (owoc) (Cuminum cyminum L.), ilustracja
ilustracja AI
Zielnik

Kmin rzymski – kumin

Cuminum cyminum L.

Zioło
Surowiecowoc (rozłupka)Ludowokumin

Nazwy ludowe: kumin, kmin, kmin egipski, kmin pluskwi

Tradycyjne zastosowanie

Przyprawa kuchni indyjskiej, bliskowschodniej i meksykańskiej (curry, falafel, chili). W medycynie ludowej wielu krajów uchodził za środek wspomagający trawienie i wiatropędny. Mocnych badań klinicznych brak, monografii EMA brak.

Jak wygląda

Jednoroczna roślina z rodziny selerowatych, 30–50 cm. Liście pierzaste, z nitkowatymi odcinkami. Drobne białe lub różowe kwiaty w małych baldachach złożonych. Owoce wydłużone, ok. 4–5 mm, żeberkowane, szarobrązowe, z drobnymi szczecinkami, o mocnym, ciepłym zapachu.

Zbiór

Zbiera się: owoc (rozłupka).

Postać: przyprawa.

Sobowtóry

Gdzie rośnie

Pochodzi z Bliskiego Wschodu. W Polsce się go nie uprawia. To nie to samo co kminek.

Legendy i dawne wierzenia

W średniowiecznej Europie wierzono, że kmin zapewnia wierność. Panny młode nosiły go na weselu, a żołnierze dostawali od ukochanych chleb z kminem na drogę.

Otwórz w Pracowni alchemikamieszanki, kalendarz zbioru, kociołek

Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.

Źródła