
Kawakawa
Piper excelsum G.Forst. (syn. Macropiper excelsum)
Nazwy ludowe: pieprz maoryski, kawakawa
Tradycyjne zastosowanie
[TRADYCJA] Kawakawa to jedno z najważniejszych ziół rongoā Māori. Napar z liści pito przy bólu brzucha, liść żuto na ból zęba, a okłady i parówki stosowano na skórę, stłuczenia i bóle stawów. Liście lekko znieczulają język. Mimo podobnej nazwy to nie kava: kawakawa nie odurza. Badań klinicznych brak.
Jak wygląda
Krzew lub małe drzewo do 6 m o ciemnych pędach ze zgrubiałymi kolankami. Liście sercowate, 5–10 cm, zwykle podziurawione przez gąsienice. Kwiatostany to sterczące kłosy; żeńskie dojrzewają na pomarańczowo.
Zbiór
Zbiera się: liście.
Postać: napar, okład, żucie liścia (tradycja).
Sobowtóry
- kava (Piper methysticum) – bliska krewna z Pacyfiku o działaniu odurzającym; inne zastosowanie i inne ryzyko
Gdzie rośnie
Rośnie w wilgotnych lasach nizinnych Nowej Zelandii, zwłaszcza blisko wybrzeża.
Legendy i dawne wierzenia
Uzdrowiciele wybierają liście najbardziej podziurawione przez gąsienice miernikowca. Mówią, że owad wie, który liść jest najmocniejszy. Wieńce z kawakawy nosi się też na znak żałoby.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.
