
Jemioła pospolita
Viscum album L.
Nazwy ludowe: jemioła, ptasi lep
Tradycyjne zastosowanie
Tradycyjnie stosowana przy zaburzeniach krążenia, a w medycynie antropozoficznej w onkologii. HMPC uznał, że wymogi monografii (tradycyjne ani dobrze ugruntowane stosowanie) nie są spełnione.
Jak wygląda
Półpasożytniczy, zimozielony krzew w kształcie kuli na gałęziach drzew. Pędy widlasto rozgałęzione, liście skórzaste, żółtozielone, parami. Zimą białe, kleiste, półprzezroczyste jagody.
Zbiór
Zbiera się: ziele (młode pędy z liśćmi).
Kiedy: styczeń, luty, marzec, listopad, grudzień.
Sobowtóry
- Jemioła sosnowa i jodłowa: podgatunki na iglastych, wygląd bardzo podobny
- Ostrokrzew: kolczaste liście, czerwone owoce – też trujący
Gdzie rośnie
To półpasożyt, który rośnie na gałęziach drzew: topól, lip, brzóz, jabłoni, sosen i jodeł. Zimą łatwo ją zobaczyć jako zielone kule w koronach.
Legendy i dawne wierzenia
Celtyccy druidzi ścinali jemiołę z dębu złotym sierpem w szóstym dniu księżyca i uważali ją za lek na wszystko. W mitach nordyckich strzałą z jemioły zginął bóg Baldur. Zwyczaj całowania się pod jemiołą pochodzi z Anglii. Owoce jemioły są trujące.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.