
Jasnota purpurowa
Lamium purpureum L.
Nazwy ludowe: pokrzywa głucha purpurowa
Tradycyjne zastosowanie
Brak monografii EMA. Głównie dziki warzywny chwast: liście jadano w Szwecji (nawet zimą) i na Podlasiu. Lokalnie stosowana w medycynie ludowej, np. w Anatolii. Badania na zwierzętach i w laboratorium (działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne) – brak badań klinicznych.
Jak wygląda
Niska roślina jednoroczna 10–25 cm, pospolity chwast pól i ogrodów. Łodyga czworokanciasta, górą często fioletowa. Liście naprzeciwległe, sercowatojajowate, karbowane, górne gęsto stłoczone i często purpurowo nabiegłe. Różowopurpurowe kwiaty wargowe w okółkach na szczycie; górna warga hełmiasta, dolna z ciemniejszymi plamkami.
Zbiór
Zbiera się: ziele, młode liście.
Kiedy: marzec – czerwiec.
Postać: kuchnia (surowe lub gotowane liście), napar.
Sobowtóry
- jasnota mieszańcowa – liście głęboko wcinane, roślina niemal bezwonna; niegroźna
- jasnota plamista – większa bylina z rozłogami, rurka korony zgięta; niegroźna
- młoda pokrzywa – parzy, nie ma różowych kwiatów
Gdzie rośnie
Rośnie jako chwast na polach, w ogrodach i na przydrożach. Kwitnie od wczesnej wiosny.
Legendy i dawne wierzenia
Jasnota purpurowa to jeden z pierwszych pokarmów dla pszczół po zimie. Nie parzy, choć przypomina pokrzywę.
Informacje mają charakter edukacyjny i opisują tradycyjne stosowanie wg monografii EMA/HMPC (Europejskiej Agencji Leków i jej komitetu ds. leków roślinnych).Nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty. Nigdy nie spożywaj rośliny, której nie rozpoznajesz na 100%.